អារម្មណ៍ដំបូងរបស់កូនយើងអាចខ្លាចមនុស្សមិនស្គាល់ យំនៅពេលអ្នកទាំងនោះព្យាយាមប៉ះ ឬព។ ប៉ុន្តែការខ្លាចនេះមិនមានន័យថា ម៉ាក់ប៉ាដាច់ខាតមិនឲ្យកូនជួប ឬលេងជាមួយអ្នកខាងក្រៅនោះទេ។ ការដែលឲ្យកូនបានជួប ឬលេងជាមួយមនុស្សដទៃច្រើនអាចធ្វើឲ្យកូនទទួលអ្វីល្អៗច្រើនជាងនៅជាមួយយើង ឬសមាជិកគ្រួសារសុទ្ធ។ យើងត្រូវចាំថាក្មេងៗ ត្រូវការភាពអត់ធ្មត់ និងការយោគយល់ពីម៉ាក់ប៉ា ដើម្បីឆ្លងកាត់ដំណើរការលូតលាស់សំខាន់ៗរបស់ខ្លួនជាច្រើនទៀត។
នៅសប្តាហ៍ទី ២២ នេះ កូនយើងនឹងអាច៖

– រមៀលនៅក្នុងទិសមួយ
– ទ្រនឹងទម្ងន់ធ្ងន់លើជើង
– និយាយពាក្យមួយចំនួនដែលមានការផ្សំព្យញ្ជនៈ និងស្រះ
– បញ្ចេញសំឡេងបែបកំប្លែងជាមួយការលេងទឹកមាត់
– ងាកទៅរកប្រភពនៃសំឡេង។
១- បង្រៀនកូនពីអីខ្លះ?
ម៉ាក់ប៉ាគួរតែមានទំនាក់ទំនងល្អជាមួយកូនពេលញ៉ាំអាហារ ពីព្រោះអូនតូចអាចមើលការញ៉ាំរបស់យើង ហើយអាអូនក៏ញ៉ាំអាហារបានច្រើនជាងមុន។
នៅវ័យនេះកូនយើងអាចចេះអង្គុយបានខ្លះៗ ដូចនេះម៉ាក់ប៉ាគួរតែនៅជិតកូនដើម្បីជួយទប់ ទោះបីមានដាក់ខ្នើយពីខាងក្រោមក៏ដោយ ដើម្បីកុំឲ្យកូនអស់អារម្មណ៍ក្នុងការអង្គុយ ធ្វើឲ្យងាយដួល។
២- ពិភាក្សាជាមួយគ្រូពេទ្យរឿងអីខ្លះ?
ជារឿងមួយប្រពៃដែលយើងថែទាំកូនបានល្អ មិនមានបញ្ហាធ្ងន់ធ្ងរនៅវ័យនេះ ផ្ទុយមកវិញម៉ាក់ប៉ាអាចនឹងមិនដឹងថាកូនយើងលូតលាស់ដូចម្តេចឡើយ ដូច្នេះគួរតែត្រៀមសំណួរសម្រាប់ជួបគ្រូពេទ្យ ហើយកុំស្ទាក់ស្ទើរក្នុងការទាក់ទងគ្រូពេទ្យភ្លាមៗ នៅពេលឃើញសញ្ញាមិនប្រក្រតីនៅលើកូន។

៣- ត្រូវដឹងពីអីខ្លះ?
ទល់លាមក៖ ការទល់លាមកកើតឡើងនៅពេលលាមកក្នុងពោះវៀនព្យាយាមពន្យារចលនាពោះវៀន។ខាងក្រោមនេះជារោគសញ្ញាដែលសង្ស័យថាកូនទល់លាមក៖
– លាមករឹង ស្ងួត ឬមានឈាម
– មិនមានចលនាពោះវៀនលើសពី ៣ ថ្ងៃ
– បង្ហាញកាយវិការចលនាពោះវៀនមិនស្រួល។
អូនតូចដែលម៉ឹមដោះម្តាយ កម្រមានបញ្ហាទល់លាមកណាស់។ ការទល់លាមកអាចកើតមានចំពោះក្មេងបៅទឹកដោះគោម្សៅមួយចំនួន ដូចនេះយើងគួរសុំយោបល់ពីគ្រូពេទ្យដើម្បីផ្លាស់ប្តូរម៉ាកទឹកដោះគោកូនបៅ។ បបរម្សៅក៏ជាមូលហេតុអាចឲ្យទារកមានបញ្ហាទល់លាមកដែរ ព្រោះវាផ្ទុកនូវសារជាតិសរសៃតិច។ ដូចនេះយើងគួរតែបន្ថែមផ្លែឈើ ឬបន្លែដែលមានជាតិសរសៃទៅក្នុងអាហារកូន។
ការទល់លាមកក៏អាចបណ្តាលមកពីកង្វះសារធាតុចិញ្ចឹមមួយចំនួន ឬកង្វះជាតិទឹកដូចនេះយើងគួរតែឲ្យកូនញ៉ាំទឹកឲ្យបានច្រើន។ ប្រសិនបើអាអូនកំពុងស្ថិតក្នុងវ័យផ្តាច់ទឹកដោះ យើងគួរតែលាយទឹកផ្លែឈើសុទ្ធ ៣០ មិល្លីលីត្រ និងទឹកសុទ្ធ ៣០ មិល្លីលីត្រ ជាមួយទឹកដោះគោម្សៅ ឬទឹកដោះម្តាយឲ្យកូនញ៉ាំ។
ខាងក្រោមនេះជាវិធីសាស្រ្ត ដើម្បីឲ្យកូនមានសុខភាពល្អក្រោយផ្លាស់ប្តូររបបអាហារ៖
– ធ្វើចលនាជើងកូនថ្នមៗពេលកំពុងគេង
– ម៉ាស្សាពោះក្រោមផ្ចិតថ្មមៗ
– ពេលបន្ទោរបង់កូនមានអារម្មណ៍តានតឹង គួរយកទៅត្រាំក្នុងទឹកក្តៅឧណ្ហៗ ដើម្បីឲ្យសាច់ដុំរលា។
យើងអាចប្រើប្រាស់ថ្នាំសុលគូទ ក្លីសេរីន ឬដាក់ប្រដាប់វាស់កម្តៅលាបជាមួយប្រេងចូលក្នុងរន្ធគូទដើម្បីឲ្យរអិល នេះសម្រាប់ការប្រើប្រាស់បណ្តោះអាសន្ន ប៉ុន្តែត្រូវតែមានការយល់ព្រមពីគ្រូពេទ្យ។ គ្រូពេទ្យនឹងណែនាំយើងឲ្យប្រើថ្នាំបន្ទន់លាមកប្រសិនវិធីខាងលើនេះពុំមានប្រសិទ្ធភាព។
ធ្វើពុតក្អក៖ ចាប់ពីអាយុ ៥ ខែទៅទារកនឹងដឹងរឿងមួយចំនួនដូចនេះការក្អកតិចតួចរបស់អាអូនអាចគ្រាន់ជាការធ្វើពុតដើម្បីទាក់ទាញចំណាប់អារម្មណ៍ពីយើងតែប៉ុណ្ណោះ។ ម៉ាក់ប៉ាមិនគួរព្រួយបារម្ភពេកទេ ប្រសិនបើកូនមើលទៅមានសុខភាពល្អធម្មតា។ អាអូននឹងឈប់ធ្វើក្អកនៅពេលធុញ។
៤-រឿងអីខ្លះត្រូវបារម្ភ?
មានរឿង ២ ដែលម៉ាក់ប៉ាត្រូវព្រួយ គឺ របបអាហារ និងការគេងរបស់កូន មិនដឹងធ្វើម៉េចត្រឹមត្រូវនោះទ។ តែមិនបាច់គិតច្រើនទេ យើងមកស្វែងយល់រឿងនេះទាំងអស់គ្នា។
របបអាហារកូន៖ ចង់ឲ្យលូតលាស់បានល្អទាំងរាងកាយ និងបញ្ញាស្មារតី ម៉ាក់ប៉ាចាំបាច់ត្រូវគិតគូរអំពីរបបអាហាររបស់កូនឲ្យបានល្អិតល្អន់។ ខាងក្រោមនេះគឺជាសមាសធាតុដែលគួរតែមានក្នុងរបបអាហារទារក៖
– សម្បូរប្រូតេអ៊ីន
– អាហារដែលមានជាតិកាល់ស្យូម
– គ្រាប់ធញ្ញជាតិដែលមានជាតិម្សៅ
– បន្លែ និងផ្លែឈើពណ៌បៃតង ឬពណ៌លឿង
– អាហារដែលមានវីតាមីនសេ
– អាហារដែលមានជាតិខ្លាញ់
– អាហារដែលមានជាតិដែក
– អាហារដែលមានអំបិល និងទឹក
– អាហារបំប៉នវីតាមីន។
ការគេងរបស់កូន៖ ទោះបីជាកូនយើងមានអាយុ ៥ ខែក៏ដោយ នៅនៅតែគេង ៣-៤ ដង/ថ្ងៃ។ទារកខ្លះនឹងគេងទៅវិញក្នុងចន្លោះពេល ២០ នាទីម្តង ចំណែកខ្លះទៀតអាចគេងតែ ២ ដងប៉ុណ្ណោះប៉ុន្តែមានរយៈពេលយូរប្រហែល ១ ម៉ោងកន្លះ ទៅ ២ ម៉ោង/១ថ្ងៃ។ ជាធម្មតាទារកគេងថ្ងៃ និងយប់ដូចគ្នា តែយើងគួរតែព្យាយាមធ្វើឲ្យកូនអ្នកគេងបានយូរតាមវីធីខាងក្រោមនេះ៖
– រៀបចំកន្លែងឲ្យកូនមានផាសុកភាព
– សីតុណ្ហភាពមិនក្តៅ ឬត្រជាក់ពេក
– ស្លៀកពាក់ឲ្យកូនបានសមរម្យ
– គេងឱ្យទៀងពេល
– កុំដាក់កូនគេងពេលក្រពះទទេ
– កុំឲ្យកូនគេងទាំងកន្ទបសើម
– មិនត្រូវមានសំឡេងរំខាន។
ក្នុងករណីមានសំណួរ ឬមន្ទិលសង្ស័យជុំវិញសុខភាពអ្នក ជម្រើសល្អបំផុត សូមពិគ្រោះ និងប្រឹក្សាយោបល់ផ្ទាល់ជាមួយពេទ្យជំនាញ។ Hello Health Group មិនចេញវេជ្ជបញ្ជា មិនធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ ឬព្យាបាលជូនទេ៕
បដិសេធ
Hello Health Group និង “Hello គ្រូពេទ្យ” មិនចេញវេជ្ជបញ្ជា មិនធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ ឬព្យាបាលជូនទេ៕
Murkoff, Heidi. What to Expect, The First Year. New York: Workman Publishing Company, 2009. Print version. Page 311-344.
កំណែប្រែបច្ចុប្បន្ន
18/10/2019
អត្ថបទដោយ Chorn Sophearom
ត្រួតពិនិត្យដោយ គឹម កាណែល
បច្ចុប្បន្នភាពដោយ៖ Solika
ត្រួតពិនិត្យដោយ
គឹម កាណែល