បេប៊ីនិយាយពាក្យជាច្រើនរៀងរាល់ថ្ងៃ នេះបញ្ជាក់ថាខួរក្បាលអាអូនលូតលាស់ជាបន្តបន្ទាប់។ គួរឲ្យក្នាញ់តិចអី អាអូនដឹងច្បាស់ពាក្យថា “កុំ’ ប៉ុន្តែមិនធ្វើតាមការហាមរបស់យើងរហូតទេ មកដល់ខែទី ១១ កូនយើងអាច៖
– ងើបអង្គុយ

– ប្រើម្រាមដៃចាប់វត្ថុតូចៗ
១- បង្រៀនកូនដោយរបៀបណា?
ក្មេងអាយុប៉ុណ្ណេះអាចធ្វើត្រាប់តាមសំឡេង ឬកាយវិការផ្សេងៗ និងនិយាយឃ្លាងាយមួយចំនួនដូចជា “ហុចបាល់ឲ្យខ្ញុំបន្តិច” ឬ “ហុចស្លាបព្រាឲ្យខ្ញុំ’។ ម៉ាក់ប៉ាអាចជួយកូនក្នុងការចាប់ផ្តើមនិយាយពីឃ្លាណាដែលងាយស្រួល និងបង្រៀនឲ្យចេះប្រើកាយវិការ។

២- ពិភាក្សាជាមួយគ្រូពេទ្យរឿងអីខ្លះ?
ទារកភាគច្រើនមិនចូលចិត្តគ្រូពេទ្យទោះបីជាគ្រូពេទ្យជាមនុស្សរួសរាយ តែងតែផ្តល់ភាពកក់ក្តៅដល់គេក្តី។ បើសប្តាហ៍នេះមិនមានការណាត់ជួបពេទ្យទេ អាអូនច្បាស់ជាសប្បាយចិត្ត។ ប៉ុន្តែបើមានអ្វីមិនស្រួល ម៉ាក់ប៉ាត្រូវប្រញាប់ទាក់ទងទៅគ្រូពេទ្យជាបន្ទាន់។
៣- ចំណុចត្រូវដឹង
ពេលនេះកូនយើងចេះដើរហើយ ម៉ាក់ប៉ាច្បាស់ជាសង្កេតដំណើរ ឬជើងកូនពេលដើរ តើត្រង់អត់? ជង្គង់មានត្បៀតចូលគ្នាទេ? ខ្លាចជើងកូនកែក។ មិនមានអីត្រូវព្រួយទេ ជើងអាអូននៅតូចតែងតែបែបនេះ ពេលធំបន្តិចកូនយើងអាចដើរ និងរត់លេងបានច្រើន ជើងទាំង២ នឹងត្រង់មិនខាន។
ជើងកែក៖ ក្មេងមានអាយុតិចជាង ២ ឆ្នាំភាគច្រើនមានបញ្ហាជើងមិនត្រង់ ពេលគេដើរជង្គង់ទាំងសងខាងអាចខិតចូលមកប៉ះគ្នា។ អាអូនអាចមានបញ្ហានេះរហូតអាយុលើសពី ១០ ឆ្នាំ។ យើងមិនចាំបាច់ត្រូវប្រើស្បែកជើង ឬបាតស្បែកជើងពិសេសសម្រាប់កូនមានជើងមិនស្មើនោះទេ ព្រោះអ្នកជំនាញមិនឃើញមានអត្ថប្រយោជន៍អ្វីច្រើនដល់ការលូតលាស់ជើងក្មេងទេ។
បើយើងសង្កេតឃើញជើងកូនពិតជាមានបញ្ហាមែន អាចវៀចចេញ ឬចូលក្នុង ត្រូវយកអាអូនទៅជួបជាមួយគ្រូពេទ្យជំនាញផ្នែកឆ្អឹង។
ដួល៖ ទោះកូនរៀនដើរបានត្រង់ ឬដួលក៏ដោយ យើងមិនត្រូវហាមកូនមិនឲ្យរៀនដើរនោះទេ។ តួនាទីរបស់ម៉ាក់ប៉ា គឺចាំមើលកូនកុំឲ្យគេមានគ្រោះថ្នាក់ពេលដួល។ ពេលក្មេងដើរតេះតះក្នុងបន្ទប់អាចប៉ះក្បាលជាមួយរបស់ផ្សេងៗដែលមានក្នុងបន្ទប់នោះ។ អាអូនអាចជាំ ឬបែកហូរឈាមបើក្បាលទៅប៉ះជាមួយកែងតុ ដូចនេះយើងមិនត្រូវទុកដាក់របស់របរដែលអាចបង្កឲ្យមានគ្រោះថ្នាក់ដល់ក្មេងនៅក្នុងបន្ទប់ទេ។ កាយវិការឆ្លើយតបភ្លាមៗពេលកូនយើងដួលអាចធ្វើឲ្យគេមានអារម្មណ៍ផ្សេងគ្នាទៅតាមទង្វើរបស់យើង។
ឧទាហរណ៍យើងរត់ទៅលើកកូនយ៉ាងលឿន ហើយសួរទាំងទឹកភ្នែកទៅកាន់អាអូនថា “កូនមិនអីទេ? កូនមិនអីទេមែនទេ?” នោះអូនតូចនឹងដឹងពីក្តីបារម្ភរបស់យើង ហើយកូននឹងមានការប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់នៅពេលក្រោយ។ ផ្ទុយមកវិញបើយើងឃើញកូនដួលហើយនិយាយសាមញ្ញទៅកាន់កូនថា “កូនឯងដួលប៉ុណ្ណឹងមិនអីទេ ក្រោកឡើងមក” នោះកូនប្រហែលមិនខ្វល់ហើយងើបឡើងវិញ ឬអាចដួលម្តងទៀតនៅពេលក្រោយ។
៤- រឿងអ្វីខ្លះត្រូវបារម្ភ?
ពេលកូនអាយុឈានចូល ១១ ខែ ម៉ាក់ៗប្រហែលជាខ្វល់ពីការផ្តាច់បៅទឹកដោះគោដបមកឲ្យញ៉ាំក្នុងកែវវិញ។ មិនពិបាកដូចការគិតនោះទេ យើងអាចអនុវត្តតាមវិធីខាងក្រោម៖
– ផ្តាច់ឲ្យត្រូវពេលវេលា
– ធ្វើសន្សឹមៗ
– កុំឲ្យកូនឃើញដបទឹកដោះគោ
– ប្រើកែវដែលមានរូបរាងស្អាតទាក់ទាញ
– ត្រៀមចិត្តជាមួយភាពរញ៉េរញ៉ៃ
– មិនត្រូវរំពឹងខ្ពស់ពេក
– បង្រៀនកូនដោយលើកឧទាហរណ៍
– មានភាពអត់ធ្មត់
– ផ្តល់ក្តីស្រលាញ់ឲ្យច្រើនទៅកូន។
អ្វីទាំងអស់ដែលបានរៀបរាប់នៅខាងលើនឹងផ្តល់ភាពងាយស្រួលដល់យើង និងកូន។ ចាំជួយគ្នានិយាយអំពីការវិវត្តរបស់អាអូន នៅសប្តាហ៍ទី ៤៦ ទៀត។
ក្នុងករណីមានសំណួរ ឬមន្ទិលសង្ស័យជុំវិញសុខភាពអ្នក ជម្រើសល្អបំផុត សូមពិគ្រោះ និងប្រឹក្សាយោបល់ផ្ទាល់ជាមួយពេទ្យជំនាញ។ Hello Health Group មិនចេញវេជ្ជបញ្ជា មិនធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ ឬព្យាបាលជូនទេ៕
បដិសេធ
Hello Health Group និង “Hello គ្រូពេទ្យ” មិនចេញវេជ្ជបញ្ជា មិនធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ ឬព្យាបាលជូនទេ៕
Murkoff, Heidi. What to Expect, The First Year. New York: Workman Publishing Company, 2009. Print version. Page 459 – 470.
Your 11-month-old: Week 2. http://www.babycenter.com/6_your-11-month-old-week-2_1496255.bc. Accessed June 2, 2015.
កំណែប្រែបច្ចុប្បន្ន
24/01/2019
អត្ថបទដោយ ណៃ ទូច
ត្រួតពិនិត្យដោយ វេជ្ជ. ចាន់ ស៊ីណេត
បច្ចុប្បន្នភាពដោយ៖ ដេត ធន្នី
ត្រួតពិនិត្យដោយ
វេជ្ជ. ចាន់ ស៊ីណេត
ឯកទេសសម្ភព និងរោគស្ត្រី · មន្ទីរពេទ្យបង្អែកមិត្តភាពកម្ពុជា-ចិន សែនសុខ