ម៉ាក់ប៉ាតែងយកចិត្តទុកដាក់លើអាហារូបត្ថម្ភរបស់កូនដោយគិតលើជាតិខ្លាញ់ ប្រូតេអ៊ីន វីតាមីន កាឡូរី និងកាបូអ៊ីដ្រាត ប៉ុន្តែអាចនឹងមើលរំលងជាតិកាល់ស្យូម។ ការមើលរំលងកាល់ស្យូម គឺជាកំហុសមួយព្រោះកាល់ស្យូមជាជាតិរ៉ែសំខាន់ដែលជួយឲ្យឆ្អឹងមានសុខភាពល្អ និងរឹងមាំ។

កម្រិតត្រូវការនៃកាល់ស្យូមរបស់ក្មេងគឺផ្អែកទៅលើអាយុរបស់ពួកគេ។ សមាគមជំងឺកុមារសហរដ្ឋអាមេរិកបានណែនាំថា៖

ក្មេងអាយុ ១-៣ឆ្នាំ ត្រូវការ ៧០០ មិល្លីក្រាមក្នុងមួយថ្ងៃ
ក្មេងអាយុ ៤-៨ឆ្នាំ ត្រូវការ ១ ០០០ មិល្លីក្រាមក្នុងមួយថ្ងៃ
ក្មេងអាយុ ៩-១៨ឆ្នាំ ត្រូវការ ១ ៣០០ មិល្លីក្រាមក្នុងមួយថ្ងៃ

យ៉ាងណាមិញ ក្មេងវ័យជំទង់ភាគច្រើនទទួលបានកាល់ស្យូមតិចជាងកម្រិតត្រូវការដែលបានណែនាំ។ ដូចនេះម៉ាក់ប៉ាគួរយកចិត្តទុកដាក់បន្ថែមកាល់ស្យូមទៅក្នុងរបបអាហាររបស់កូន។

ទឹកដោះគោគឺជាអាហារមួយដែលសម្បូរកាល់ស្យូម ប៉ុន្តែអាហារផ្សេងទៀតក៏មានផ្ទុកកាល់ស្យូមច្រើនដែរ។ អាហារជាប្រភពដ៏ល្អសម្រាប់កាល់ស្យូម មានយ៉ាអួមានជាតិខ្លាញ់ទាប ឈីស ទឹកដោះគោស្រស់ ស្ពៃពួយឡេង ផ្លែក្រូច ដំឡូងជ្វា ផ្កាខាត់ណាខៀវ បន្លែស្លឹកបៃតង តៅហ៊ូ ពពួកសណ្ដែក ត្រីសាឌីន ត្រីសាល់ម៉ុន ទឹកក្រូចស្រស់ និងទឹកសណ្ដែក។

ក្រៅពីអាហារខាងលើ ម៉ាក់ប៉ាអាចជ្រើសរើសអាហារដែលគេបន្ថែមកាល់ស្យូមបានដោយអានស្លាកសញ្ញារបស់ផលិតផល ឬទៅជួបជាមួយគ្រូពេទ្យទាក់ទងនឹងការផ្តល់អាហារបំប៉នដល់កូនដើម្បីឲ្យពួកគេទទួលបានកាល់ស្យូមគ្រប់គ្រាន់។

តើក្មេងត្រូវការកាល់ស្យូមប៉ុន្មានទើបគ្រប់គ្រាន់?