ជំងឺទឹកនោមផ្អែម ជាប្រភេទជំងឺមេតាប៉ូលិស ដោយបណ្ដាលឲ្យកម្រិតជាតិស្ករក្នុងឈាមឡើងខ្ពស់។ ជាធម្មតា អ័រម៉ូនអាំងស៊ុយលីន បានចល័តជាតិស្ករពីឈាម ទៅក្នុងកោសិកា ដើម្បីរក្សា និងប្រើសម្រាប់ជាថាមពល។ តែនៅពេលយើងកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែម រាងកាយរបស់យើង មិនអាចបង្កើតអាំងស៊ុយលីនគ្រប់គ្រាន់នោះទេ។

១. ប្រភេទជំងឺទឹកនោមផ្អែម

ជំងឺទឹកនោមផ្អែម ប្រភេទ ១ (Type 1 diabetes ) ជាប្រភេទជំងឺប្រឆាំងប្រព័ន្ធការពារខ្លួនឯង ដោយប្រព័ន្ធការពារ បំផ្លាញកោសិកាក្នុងលំពែង (កោសិកាបេតា) ដែលជាកន្លែងបង្កើតអាំងស៊ុយលីន។ ចំណែកមូលហេតុនៃការបំផ្លាញកោសិកានេះ ពុំទាន់មានការបញ្ជាក់ច្បាស់នោះទេ។ ជំងឺប្រភេទនេះ កើតមានប្រមាណ ១០% ប៉ុណ្ណោះ។
ជំងឺទឹកនោមផ្អែម ប្រភេទ ២ (Type 2 diabetes) កើតឡើងនៅពេលរាងកាយប្រឆាំងនឹងអាំងស៊ុយលីន ហើយកំរិតជាតិស្ករ កកើតច្រើននៅក្នុងឈាម។
ជំងឺទឹកនោមផ្អែមពេលពពោះ (Gestational diabetes) ជាការកើនឡើងជាតិស្ករខ្ពស់ក្នុងឈាម អំឡុងពេលពពោះ ដោយនេះបណ្ដាលមកពីការរាំងខ្ទប់អ័រម៉ូនអាំងស៊ុយលីន ដែលផលិតដោយសុក។
បម្រុងទឹកនោមផ្អែម (Prediabetes) កើតឡើងនៅពេលជាតិស្ករកើនឡើងខ្ពស់ជាងធម្មតា តែវាមិនទាន់គ្រប់គ្រាន់ក្នុងការកំណត់ថា ជំងឺជំងឺទឹកនោមផ្អែម ប្រភេទ ២។

តេស្តជាតិស្ករ

អត្ថបទពាក់ព័ន្ធ៖

២. មូលហេតុបង្ក

ដូចបញ្ជាក់ខាងលើ ក្រុមវេជ្ជបណ្ឌិតពុំទាន់អាចកំណត់ច្បាស់លាស់ពីមូលហេតុបង្កជំងឺទឹកនោមផ្អែម ប្រភេទ ១ នៅឡើយទេ។ សម្រាប់ការបកស្រាយមួយចំនួន ជំងឺនេះបណ្ដាលមកពីប្រព័ន្ធការពាររាងកាយ វាយប្រហារ និងបំផ្លាញកោសិកាផលិតអាំងស៊ុយលីន នៅក្នុងលំពែង។ សេណេទិក ក៏ជាផ្នែកមួយនៃការបង្កជំងឺនេះផងដែរ។

ចំណែកជំងឺទឹកនោមផ្អែម ប្រភេទ ២ កើតឡើងដោយសារកត្តាសេណេទិក និងរបៀបរបបរស់នៅ។ លើសទម្ងន់ និងជំងឺធាត់ មិនមានសកម្មភាពរាងកាយ ជាមូលហេតុចម្បងនាំឲ្យកើតជំងឺនេះ ជាពិសេសខ្លាញ់ក្បាលពោះ ធ្វើឲ្យកោសិការបស់យើង ប្រឆាំងនឹងមុខងាររបស់អាំងស៊ុយលីន។ ជំងឺនេះ ក៏ឆ្លងតាមរយៈសេណេទិករបស់ប្រវត្តិសមាជិកគ្រួសារផងដែរ។

រីឯជំងឺទឹកនោមផ្អែមពេលពពោះ បណ្ដាលមកពីបម្រែបម្រួលអ័រម៉ូន អំឡុងពេលពពោះ។ សុកផលិតអ័រម៉ូន ដែលធ្វើឲ្យកោសិកាស្ត្រីពពោះ កាន់តែខ្សោយក្នុងការទទួលឥទ្ធិពលរបស់អាំងស៊ុយលីន ហើយបណ្ដាលឲ្យជាតិស្ករកើនឡើង អំឡុងពេលពពោះ។ សម្រាប់ស្ត្រីលើសទម្ងន់ នៅពេលពពោះ ឬឡើងទម្ងន់ខ្លាំងពេលពពោះ ប្រឈមនឹងការកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែមពេលពពោះ។

មូលហេតុបង្កជំងឺទឹកនោមផ្អែម គួរដឹង និងការពារ

១. ប្រភេទ​ជំងឺ​ទឹកនោមផ្អែម

២. មូលហេតុ​បង្ក

១. ប្រភេទជំងឺទឹកនោមផ្អែម

២. មូលហេតុបង្ក