ចាប់តាំងពីកូនកើតមកភ្លាមម៉ាក់ៗប្រាកដជាស្លៀកខោទឹកនោមឲ្យភ្លែត ហើយក្មេងខ្លះបន្តរហូតដល់អាយុ ៣-៤ ឆ្នាំ។ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ហ៊ាង រតនា បានឲ្យដឹងថាការស្លៀកខោទឹកនោមនេះ ត្បិតតែជួយសម្រាលការបោកគក់កន្ទបកំណាត់ តែបើមិនបានផ្លាស់ប្ដូរញឹកញាប់នាំឲ្យកូនកើតជំងឺធ្ងន់ធ្ងរមួយនេះ គឺមេរោគចូលក្នុងផ្លូវទឹកនោម។

ជំងឺមេរោគចូលក្នុងផ្លូវទឹកនោម របស់កូនតូចមកពីមានការរលោកនៅតាមផ្លូវបង្ហូរនោមចូលដល់បង្ហួរនោម ផ្លោកនោម និងដល់តម្រងនោម ហើយការរលាកអស់ទាំងនោះបណ្ដាលមកពីឆ្លងមេរោគ។ ចំណែកមូលហេតុមានច្រើនយ៉ាង ក្នុងនោះការស្លៀកខោទឹកនោមយូរម៉ោងមិនទាន់ប្ដូរ ក៏បណ្ដាលឲ្យឆ្លងមេរោគទៅក្នុងទឹកនោមផងដែរ ហើយចំពោះក្មេងស្រីងាយនឹងឆ្លង ឬរលាកជាងក្មេងប្រុស។

មូលហេតុដែលខោទឹកនោមនាំឲ្យកើតជំងឺមេរោគក្នុងទឹកនោម ព្រោះមានម៉ាក់ៗខ្លះទុកឲ្យកូនបន្ទោបង់ ឬនោមក្នុងខោមួយយប់ទល់ភ្លឺជាង ១០ ម៉ោងឯណោះ។ មួយទៀតមនុស្សធំដែលឈឺនោមយប់ឡើង តែខ្ជិលក្រោកទៅនោមក៏នាំឲ្យរលាក ឬឆ្លងមេរោគទៅតំបន់ផ្លូវទឹកនោមនោះដែរ ឬអ្នកដែលមិនសូវផឹកទឹក សុទ្ធតែប្រឈមមុខនឹងជំងឺមួយនេះ។

ថែទាំកូន

រីឯមូលហេតុដទៃទៀតនាំឲ្យកូនមានមេរោគក្នុងទឹកនោមដូចជា កូនប្រើថ្នាំផ្សះប្រភេទខ្លាំងច្រើនពេក ដើម្បីព្យាបាលជំងឺផ្សេង តែវាទៅសម្លាប់មេរោគល្អ (normal flora ) នៅតំបន់ផ្លូវភេទ ដូចនេះវាងាយនឹងឲ្យបាក់តេរីអាក្រក់ចូល ឬក្មេងដែលមានទំរង់ផ្លូវទឹកនោមមិនប្រក្រតីក៏អាចងាយរលាកនៅផ្លូវបង្ហូរនោមដែរ។

ចំពោះរោគសញ្ញាវិញមានដូចជាក្ដៅខ្លួន ទឹកនោមពណ៌ខុសប្រក្រតី ពិបាកក្នុងការនោម យំស្រែកដោយសារឈឺចាប់ពេលនោម ជាដើម។ វេជ្ជបណ្ឌិតឯកទេសជំងឺទូទៅរូបនោះបានបន្ថែមទៀតថា ម៉ាក់ៗដែលមានកូនស្រីត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នឲ្យបានខ្ពស់ ព្រោះបំពង់បង្ហួរនោមខាងក្រៅខ្លីជាងក្មេងប្រុស ជាពិសេសពេលបន្ទោបង់លាមកអាចជាប់ប្រតាកជាប់ប្រដាប់ភេទ។ ដូចនេះពេលឃើញកាយវិការកូនមិនប្រក្រតីណាមួយ ម៉ាក់ប៉ាត្រូវឆែកថាកូន នោម ឬជុះ ដើម្បីកុំឲ្យវាផ្អាប់ទុក និងកកិតជាមួយស្បែកបរិវេណនោះ។

កូនមានមេរោគក្នុងទឹកនោម អាចបណ្ដាលមកពីស្លៀកខោទឹកនោមយូរៗពេក