home

ជំងឺឆ្លងពីសត្វល្អិត

ចំណេះដឹងទូទៅ

អត្ថបទ ជំងឺឆ្លងពីសត្វល្អិត

ជំងឺឆ្លងពីសត្វល្អិត

យើង​ធ្លាប់​ដឹង​ហើយ​ថា គ្រុន​ឈាម​មិន​អាច​ឆ្លង​ពី​មនុស្ស​ម្នាក់​ទៅ​មនុស្ស​ម្នាក់​ទៀត​ដោយ​ផ្ទាល់​​បាន​ឡើយ។ ជំងឺ​នេះ ឆ្លង​មក​យើង​តាម​រយៈ​មូសខ្លា​ញី​ដែល​មាន​ផ្ទុក​មេរោគ​គ្រុន​ឈាម​ខាំ។ ក្រៅ​ពី ​ជំងឺ​គ្រុន​ឈាម នៅ​មាន​ជំងឺ​មួយ​ចំនួន​ទៀត អាច​ឆ្លង​មក​យើង​តាម​រយៈ​សត្វ​មូស ដូច​ជា ជំងឺ​ហ្ស៊ីកា ជំងឺ​គ្រុន​ចាញ់ និង​​គ្រុន​ឈិ​គុន​ហ្គុនយ៉ា (Chikungunya) បង្ក​ដោយ​វីរុស​មាន​រោគ​សញ្ញា​ស្រដៀង​នឹង​ជំងឺ​គ្រុនឈាម)។ ហេតុនេះ​ គ្នា​យើង​គួរ​ចេះ​ការ​ពារ​ខ្លួន និង​អូនៗ​តូច​ៗកុំ​ឲ្យ​មូស​ខាំ តាម​រយៈ​វិធី​សាស្ត្រ​ងាយៗ​ដូច​ខាង​ក្រោម។ ១- កុំ​ទៅ​តំបន់​មាន​មូស​ច្រើន មូស​ពិបាក​ហើរ​នៅ​កន្លែង​មាន​ខ្យល់។ ហេតុ​នេះ​ពេល​យើង​ចេញ​ទៅ​ក្រៅ គួរ​រក​កន្លែង​ណា​មាន​ខ្យល់​បក់ ពេល​នៅ​ផ្ទះ​គួរ​តែ​បើក​កង្ហារ ដើម្បី​ឲ្យ​មាន​ខ្យល់​បក់មូស​ចេញ។ ប៉ុន្តែ​មូស​ខ្លះ​ចូល​ចិត្ត​ហើរ​ទាបៗ ដើម្បី​គេច​ពី​កម្លាំង​ខ្យល់​បក់ ហេតុ​នេះ​គួរ​តែ​បាញ់​កង្ហារ​ឲ្យ​ត្រូវ​ផ្នែក​ខាង​ក្រោម​រាង​កាយ​យើង​ផង។ មូស​ច្រើន​ចេញ​មក​ខាំ​មនុស្ស​ចាប់​ពី​ពេល​ថ្ងៃ​លិច រហូត​ដល់​ពេល​ថ្ងៃ​រះ ហេតុ​នេះ​បើ​មិន​ចាំ​បាច់ មិន​គួរ​ចេញ​ក្រៅ​នៅ​ម៉ោង​នេះ​ទេ។ ត្រូវ​ជួស​ជុល​ទ្វារ​បង្អួច​បែក​បាក់ ដើម្បី​ការ​ពារ​កុំ​ឲ្យ​មូស​ហើរ​ចូល​បើ​គេង​ក្រៅ​ផ្ទះ គួរ​តែ​មាន​មុង​ផង។ ២- កាបូនឌីអុកស៊ីត (CO2) មូស​អាច​ដឹង​អំពី​ប្រភព​អាហារ​បាន នៅ​ពេល​មាន​វត្តមាន​កាបូនឌី​អុកស៊ីត។ កាបូនឌីអុកស៊ីត កើន​ឡើង​ខ្លាំង នៅ​ពេល​ចង្វាក់​បេះ​ដូង​លោត​ញាប់ ដូច​ជា ពេល​ហាត់​ប្រាណ ផឹក​ស្រា ឬ​ញ៉ាំ​​អាហារ​ហឹរ រាងកាយ​និង​បញ្ចេញ​ជាតិ​កាបូនឌីអុកស៊ីត​ច្រើន​ឡើង ជា​ហេតុ​ធ្វើ​ឲ្យ​មូស​ចង់​ខាំ​កាន់​តែ​ខ្លាំង។ អ្នក​ស្រាវ​ជ្រាវ​បាន​រក​ឃើញ​ថា មនុស្ស​ធាត់ ឬស្រីៗ​មាន​ផ្ទៃ​ពោះ មាន​ការ​បញ្ចេញ​កាបូនឌីអុកស៊ីត ​ច្រើន​ជាង​មនុស្ស​ធម្មតា។ អត្ថបទ​ពាក់ព័ន្ធ៖ លម្អិតពាក់ព័ន្ធ​ជំងឺ​គ្រុន​ឈាម  គ្រោះថ្នាក់! “មូស” តូចមែន តែអាចចម្លងជំងឺកាច​សាហាវ​ជាច្រើន ៣- ថ្នាំ​ដេញ​មូស ថ្នាំ​បណ្ដេញ​មូស មាន​ប្រសិទ្ធ​ភាព​ខ្លាំង […]

ជំងឺឆ្លងពីសត្វល្អិត

ប្រុង​ប្រយ័ត្ន​ផង​គ្នា​យើង! មូសខាំ មិន​ត្រឹម​តែ​រមាស់ គួរ​ឲ្យ​រំខាន​ប៉ុណ្ណោះ​ទេ ជំងឺ​កាច​សាហាវ​ជា​ច្រើន​ សុទ្ធ​ចម្លង​ដោយ​សារ​អា​សត្វ​ចង្រៃ​នេះ​តែ​ម្តង អាច​គម្រាម​កំហែង​អាយុ​ជីវិត​ទៀត​ផង។ ចង់​ដឹង​ថា មូស អាច​ចម្លង​ជំងឺ​អ្វី​ខ្លះ? គួរ​ការពារ​ដោយ​វិធី​ណា? កុំ​រំលង​អត្ថបទ​នេះ​ឲ្យ​សោះ។ ១- ជំងឺហ្ស៊ីកា វីរុស​ហ្ស៊ីកា បាន​រក​ឃើញ​លើក​ដំបូង​នៅ​ទ្វីប​អាហ្វ្រិក នៅ​ក្នុង​ទសវត្សរ៍​ឆ្នាំ ១៩៤០។ តាំង​ពី​ពេល​នោះ​មក វា​បាន​រាល​ដាល​ទៅ​កាន់ទ្វីប​អាមេរិក​ខាង​ត្បូង អាមេរិក​កណ្តាល ប្រទេស​ម៉ិចស៊ិចកូ តំបន់​ការីបប៊ីន អាស៊ីអាគ្នេយ៍ និង​ប្រជុំ​កោះ​នៅ​មហា​សមុទ្រ​ប៉ាស៊ីហ្វិក។ យើងពិបាក​នឹង​ដឹង​ថា តើ​យើង​មាន​ឆ្លង​រោគ​ដោយ​វីរុស ហ្ស៊ីកា ឬ​អត់​ណាស់ ខណៈ​រោគ​សញ្ញា​ឆ្លង​រោគ​ដោយ​វីរុស ហ្ស៊ីកា គឺ​មាន​សភាព​ស្រាល​ តាម​ធម្មតា នឹង​បាត់​ទៅ​វិញ​ដោយ​ឯក​ឯង អំឡុង​ពេល​មួយ​សប្តាហ៍។ រោគ​សញ្ញា​ឃើញ​មាន​ជា​ញឹកញាប់ ដូចជា ឈឺចាប់​នៅ​សន្លាក់ និង​សាច់​ដុំ គ្រុន​ក្តៅ ឈឺ​ភ្នែក​ក្រហម ពេល​ខ្លះ​កន្ទួល​រោល​ស្បែក។ ទោះ​យ៉ាង​ណា វិរុស ហ្ស៊ីកា មាន​ទំនាក់​ទំនង​ជាមួយ​បញ្ហា​សុខ​ភាព​ធ្ងន់ធ្ងរ ដូចជា ប្រជុំ​រោគ​សញ្ញា Guillain-Barre និងអូនៗកើតមកមានលលាដ៍ក្បាលតូច។ - Guillain-Barre៖ ជា​វិបត្តិ​មិន​ធម្មតា​នៃ​ប្រព័ន្ធ​ប្រសាទ បណ្តាល​ឲ្យ​មាន​ភាព​ទន់​ខ្សោយ និង​ខ្វិន​ពិការ ប៉ុន្តែ ស្ថានភាព​នេះ​គ្រាន់​តែ​បណ្តោះ​អាសន្ន​ប៉ុណ្ណោះ ដោយ​អ្នក​មាន​រោគ​សញ្ញា​សឹង​គ្រប់គ្នា​បាន​ជា​ងើប​ចេញ​ពី​ជំងឺ​នេះ​បាន។ - […]

x