ពិតណាស់ ក្រោយប្រតិបត្តិការលើគ្រែដ៏ខ្លាំងក្លាជាមួយនឹងដៃគូ ស្រីៗគ្នាយើងអាចជួបប្រទះបញ្ហាឈឺទ្វារមាស ហើយបញ្ហានេះក៏អាចកើតឡើងសម្រាប់អ្នកដែលទើបតែរួមភេទជាលើកដំបូងដែរ។ ខណៈពេលដែលការរួមភេទដ៏ខ្លាំងក្លាអាចធ្វើឲ្យយើងអស់កម្លាំង ហត់នឿយ និងឈឺចាប់ យើងចាំបាច់ត្រូវយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះតំបន់ពិសេស ដោយធ្វើការព្យាបាលតាមវិធីខាងក្រោមនេះ។

១. ស្អំទឹកកក

ការស្អំទឹកកកផ្ដល់ភាពត្រជាក់ស្រួល និងដោះស្រាយបញ្ហាឈឺចាប់នៅបរិវេណទ្វារមាសបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ ដូច្នេះហើយ ស្រីៗយើងអាចស្អំទឹកកករយៈពេលពី៥ទៅ១០នាទីក្នុងមួយដង និងមិនត្រូវដាក់ទឹកកកនៅលើទ្វារមាសដោយផ្ទាល់ឡើយ។

២. ប្រើប្រាស់ទឹករម្អិល

មិនថាយើងប្រើប្រាស់ទឹករម្អិលនៅអំឡុងពេលរួមភេទ ឬអត់ឡើយ ប៉ុន្តែដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាឈឺទ្វារមាស ស្រីៗយើងអាចលាបវានៅបរិវេណតំបន់ពិសេស។ ទឹករម្អិលអាចផ្ដល់សំណើម និងជួយព្យាបាលការឈឺចាប់នៅត្រង់ទ្វារមាសបានយ៉ាងឆាប់រហ័ស។

ចង់ពិនិត្យជំងឺមហារីកសុដន់ ចុចទីនេះ !

ចង់ពិនិត្យជំងឺមហារីកមាត់ស្បូន ចុចទីនេះ !

ចង់ពិនិត្យជំងឺមហារីកក្រពេញអូវែ ចុចទីនេះ!

ចង់ពិនិត្យជំងឺមហារីកសួត ចុចទីនេះ!

៣. ឈប់ប្រើខោទ្រនាប់បណ្ដោះអាសន្ន

ជាមួយគ្នានេះដែរ ប្រសិនបើយើងនៅផ្ទះ អាចជៀសវាងប្រើប្រាស់ខោទ្រនាប់ជាបណ្ដោះអាសន្នសិន និងស្លៀករ៉ូបដែលផលិតពីកប្បាសជំនួសវិញ។ ជាទូទៅ ខោទ្រនាប់តឹងពេកអាចធ្វើបរិវេណតំបន់ពិសេសរបស់យើងសើម រមាស់ និងបណ្ដាលឲ្យឆ្លងមេរោគផងដែរ។

៤. ជៀសវាងការកកិតបន្ថែមទៀត

ដើម្បីឲ្យទ្វារមាសជាសះស្បើយទាំងស្រុង ស្រីៗយើងគប្បីជៀសវាងការសម្រេចកាមដោយខ្លួនឯង ឬការរួមភេទមួយរយៈសិន។

បញ្ហារួមភេទ

៥. ជៀសវាងភ្នាក់ងារបង្កការរលាក និងការអេះ

បន្ថែមពីនេះ យើងគប្បីជៀសវាងការប្រើប្រាស់ទឹកអនាម័យនៅបរិវេណទ្វារមាស រហូតដល់អាការៈបានធូរស្បើយជាមុនសិន។ ជាក់ស្ដែង សារធាតុគីមីនៅក្នុងផលិតផលទាំងនោះអាចធ្វើឲ្យរលាក ឬក្រហាយទ្វារមាសកាន់តែខ្លាំង ក៏ដូចជាធ្វើឲ្យស្ថានភាពកាន់តែយ៉ាប់យ៉ឺន។ មួយវិញទៀត យើងក៏មិនគួរអេះនៅបរិវេណនោះដែរ ពីព្រោះវាអាចបង្កជាស្នាមជាំ និងការឈឺចាប់ ជាពិសេស វាក៏អាចបង្កជាការឆ្លងមេរោគបានដូចគ្នា។

អត្ថបទគួរអាន៖

តិចនិក​​ដោះស្រាយបញ្ហា​ឈឺចាប់​ទ្វារ​​​មាស​ក្រោយ​រួមភេទ​

​​​​១. ស្អំ​ទឹកកក

២. ប្រើប្រាស់​ទឹក​រម្អិល​

៣. ​ឈប់​ប្រើ​ខោ​ទ្រនាប់​បណ្ដោះអាសន្ន​

៤. ជៀសវាង​​ការ​កកិត​បន្ថែម​ទៀត

​៥. ជៀសវាង​ភ្នាក់ងារ​បង្ក​ការ​រលាក និង​ការ​អេះ​

តិចនិកដោះស្រាយបញ្ហាឈឺចាប់ទ្វារមាសក្រោយរួមភេទ

១. ស្អំទឹកកក

២. ប្រើប្រាស់ទឹករម្អិល

៣. ឈប់ប្រើខោទ្រនាប់បណ្ដោះអាសន្ន

៤. ជៀសវាងការកកិតបន្ថែមទៀត

៥. ជៀសវាងភ្នាក់ងារបង្កការរលាក និងការអេះ