home

បញ្ហាប្រព័ន្ធទឹកនោមផ្សេងទៀត

បញ្ហា​ប្រព័ន្ធផ្លូវ​​ទឹកនោមផ្សេងទៀត - ក្នុង​ផ្នែក​នេះ ​បងប្អូន​អាច​ស្វែងយល់​ពី​បញ្ហា​ដែល​បង្ក​ឲ្យ​កើត​ជា​បញ្ហា​ ឬ​ជា​ជំងឺប្រព័ន្ធផ្លូវ​​ទឹកនោម​ផ្សេង​ទៀត ​ផលវិបាក ​ការការពារ​ និង​ការ​ព្យាបាល

ចំណេះដឹងទូទៅ

បញ្ហាប្រព័ន្ធទឹកនោមផ្សេងទៀត

​នៅ​ពេល​​ក្អក​​​លេច​នោម​ដោយ​អចេតនា​ វា​ជា​លទ្ធផល​នៃ​សកម្មភាព​រាងកាយ​ ឬ​សកម្មភាព​​ដែល​ដាក់​សម្ពាធ​លើ​ប្លោក​នោម​ នាំឲ្យមាន​អាការៈ​លេច​នោម​  ហើយ​មនុស្ស​ស្រីវ័យ​ចំណាស់​មានភាគរយ​កើត​ច្រើន​ជាង​ស្រ្តីវ័យក្មេង​។ ចំពោះ​អ្នក​ដែល​មាន​អាការៈ​លេច​នោម​ អាច​លេច​ចេញ​​នៅ​ពេល​​ក្អក​ ឬ​​ធ្វើ​សកម្មភាព​ដូច​​ក្រោម​នេះ កណ្ដាស់​ រត់​ ឬ​លោត​ រួម​ភេទ​ សើច​ លើក​វត្ថុ​ធ្ងន់​ៗ​ ក្អួត​ ក្រោក​​ឈរ​ អំឡុង​ពេល​ធ្វើ​សកម្មភាព​ទាំង​នេះ​ អ្នក​ខ្លះ អាច​លេច​នោម​នៅ​ក្នុង​បរិមាណ​តិចតួច​។ មូលហេតុ​នៃ​អាការៈ​លេច​នោម​ ​ការ​លេច​នោម​កើត​ឡើង​នៅ​ពេល​ដែល​សាច់ដុំ​ និង​ជាលិកា​អាង​ត្រគាក​ ដែល​ទ្រទ្រង់​ប្លោក​នោម​ និង​គ្រប់គ្រង​បំពង់​ទឹក​នោម​​ចុះ​ខ្សោយ​ ហើយ​សាច់ដុំ​នឹង​មិន​អាច​ទ្រទ្រង់​ប្លោក​នោម​បាន​ត្រឹមត្រូវ​ ដែល​ជា​ហេតុ​នាំ​ឲ្យ​ទឹក​នោម​លេច​ចេញ​មក​ក្រៅ​។ មាន​កត្តា​ជា​ច្រើន​ដែល​អាច​បំផ្លាញ​សាច់ដុំ​ទាំង​នេះ​​ ហើយ​វា​មាន​លក្ខណៈ​ខុស​ៗ​គ្នា​រវាង​បុរស​ និង​​ស្ត្រី​។ ចំពោះ​ស្រី​ៗ​យើង មូលហេតុ​ទូទៅ​ដែល​បំផ្លាញ​សាច់ដុំ​បាត​អាង​ត្រគាក​ គឺ​​ការ​មាន​ផ្ទៃពោះ​ និង​ការ​សម្រាល​កូន​។ ចំណែក​ឯ​បុរស​វិញ​​ មូលហេតុ​ដែល​បណ្ដាល​ឲ្យ​កើត​មាន​អាការៈ​លេច​នោម​នេះ​ គឺ​ដោយ​សារ​តែ​ការ​វះកាត់​ក្រពេញ​ប្រូស្តាត​​។ កត្តា​ហានិភ័យ​នៃ​ការ​លេច​នោម​ កត្តា​មួយ​ចំនួន ​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​ងាយ​នឹង​ជួប​ប្រទះ​បញ្ហា​លេច​នោម​​ខណៈ​ពេល​ក្អក​។​ យ៉ាង​ណា​មិញ​ ស្រី​ៗ​យើង​មាន​ហានិភ័យ​ខ្ពស់​ក្នុង​ការ​កើត​មាន​អាការៈ​នេះ​។ យោង​តាម​ការ​សិក្សា​មួយ​បាន​បង្ហាញ​ថា​ ១៣%​នៃ​ស្ត្រី​ដែល​មាន​អាយុ​ចន្លោះ​ពី​១៩​ដល់​៤៤​ និង​២០%​នៃ​ស្ត្រី​ដែល​មាន​អាយុ​ចាប់​ពី​៤៥​ឆ្នាំ​ ដល់​​៦៤​ឆ្នាំ​​​នឹង​វិវត្តន៍​ទៅ​ជា​អាការៈ​លេច​នោម​។ ទន្ទឹម​នឹង​នេះ​ដែរ​​ ស្រីៗ​ដែល​សម្រាល​កូន​តាម​ធម្មជាតិ​អាច​វិវត្ត​ទៅ​ជា​អាការៈ​លេច​នោម​ខ្លាំង​ជាង​ស្រី​ៗ​ដែល​សម្រាល​កូន​ដោយ​ការ​វះកាត់​។ កត្តា​ហានិភ័យ​ដទៃ​ទៀត​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​វិវត្តន៍​ទៅ​ជា​ការ​លេច​នោម​ រួម​មាន​៖ អាយុ​ច្រើន​ជាង​៧០​ឆ្នាំ​ ធាត់ ធ្លាប់​ធ្វើ​ការ​វះកាត់​អាង​ត្រគាក​ពី​មុន​ ជក់​បារី​ មាន​បញ្ហា​សុខភាព​ដូចជា​ប្លោក​នោម​​សកម្ម​ជ្រុល​ ​ប្រឈម​នឹង​ការ​ទល់​លាមក​រ៉ាំរ៉ៃ​ ស្រុត​ចុះ​សរីរាង្គ​អាង​ត្រគាក មាន​ប្រវត្តិ​ឈឺ​ឆ្អឹង​ខ្នង​ផ្នែក​ខាង​ក្រោម​ ​មាន​ជំងឺ​ណា​មួយ​ដែល​បណ្ដាល​ឲ្យ​កណ្ដាស់​ ឬ​ក្អក​រ៉ាំរ៉ៃ​ ​មាន​ប្រវត្តិ​លេង​កីឡា​ដែល​ផ្ដល់​ផល​ប៉ះពាល់​ធ្ងន់ធ្ងរ​ ការ​ព្យាបាល​ ​ជាក់ស្ដែង មាន​ជម្រើស​ជា​ច្រើន​ក្នុង​ការ​​ព្យាបាល​អាការៈ​លេច​នោម​នេះ រួម​មាន​៖ […]

ស្វែងរក​បន្ថែម​ទៀត បញ្ហាប្រព័ន្ធទឹកនោមផ្សេងទៀត អត្ថបទ

បញ្ហាប្រព័ន្ធទឹកនោមផ្សេងទៀត

នៅ​ពេល​យើង​អនុវត្ត​​ទម្លាប់​ល្អ​រាល់​ពេល​នោម​ ​សាច់​ដុំ​បាត​អាង​ត្រគាក​របស់​យើង​ក៏​ទទួល​បាន​អត្ថប្រយោជន៍​ច្រើន​។​ បន្ថែម​ពី​នេះ​ វា​ក៏​មាន​សារសំខាន់​ក្នុង​ការ​ថែទាំ​ប្លោក​នោម​ឲ្យ​មាន​សុខភាព​ល្អ​ផង​ដែរ​។​ ពិត​ណាស់​ ការ​ចំណាយ​ពេល​ដើម្បី​សម្រាក​សាច់​ដុំ​​បាត​អាង​ត្រគាក​ឲ្យ​បាន​ពេញលេញ​ ខណៈ​ពេល​នោម​ នឹង​​ជួយ​ឲ្យ​ប្លោក​នោម​​ទំនេរ​ ​ហើយ​វា​ក៏​ជួយ​កាត់​បន្ថយ​ហានិភ័យ​នៃ​​ការ​ឆ្លង​មេរោគ​​ប្លោក​នោម​ និង/​ឬ​ការ​ចុះ​ខ្សោយ​សាច់​ដុំ​នៅ​​​បាត​អាង​ត្រគាក​។​ ​​យ៉ាង​ណា​មិញ​​ ស្រី​ៗ​​មួយ​ចំនួន​បាន​បង្កើត​កំហុស​ឆ្គង​នៅ​ពេល​នោម​​ដូច​ខាង​ក្រោម​ ដែល​បណ្ដាល​ឲ្យ​កើត​មាន​បញ្ហា​អាង​ត្រគាក​។ ​១. ជូត​ពី​ខាង​​ក្រោយ​មក​ខាង​មុខ​ ប្រសិនបើ​យើង​ជូត​ ឬ​លាង​ពី​ផ្នែក​ខាង​ក្រោយ​ទៅ​ខាង​មុខ​ វា​អាច​​ធ្វើ​ឲ្យ​លាមក​ ​និង​សារធាតុ​​រាវ​ខិត​ជិត​ទៅ​ក្បែរ​បង្ហួរ​នោម​ ឬ​រន្ធ​ទឹក​នោម​ ដែល​អាច​បណ្ដាល​ឲ្យ​មាន​ការ​ឆ្លង​មេរោគ​លើ​ផ្លូវ​ទឹក​នោម​។​ ដូច្នេះ​ហើយ​ នៅ​រាល់​ពេល​ដែល​យើង​ប្រើ​​បន្ទប់​ទឹក​ ​យើង​គប្បី​ជូត​ពី​ផ្នែក​ខាង​មុខ​ទៅ​ខាង​ក្រោយ​ ទើប​ជា​ការ​ប្រសើរ​។ ២. ​ប្រឹង​នោម​ ការ​​ខំ​ទប់​ដង្ហើម​​ ខណៈ​ពេល​នោម​ ឬ​រុញ​សាច់​ដុំ​ពោះ​ដើម្បី​បង្កើន​ល្បឿន​នៃ​ការ​នោម​មិន​បង្ក​ជា​ផល​ប៉ះពាល់​ឡើយ​ ប្រសិនបើ​យើង​ធ្វើ​វា​ម្ដងម្កាល​។​ ប៉ុន្តែ​​ប្រសិនបើ​ក្លាយ​ជា​​ទម្លាប់​វិញ​នោះ​ វា​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្លោក​នោម​របស់​យើង​ចុះ​ខ្សោយ​ ហើយ​ថែម​ទាំង​​​ទាញ​សរីរាង្គ​អាង​ត្រគាក​។​ កត្តា​នេះ​អាច​បង្ក​ឲ្យ​កើត​មាន​បញ្ហា​ជា​ច្រើន​ រួម​ទាំង​​ស្រុត​ចុះ​នៃ​សរីរាង្គ​អាង​ត្រគាក​ ពិបាក​ក្នុង​ការ​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្លោក​នោម​ទំនេរ ​និង​​អាច​រួម​ចំណែក​ដល់​ការ​កើត​មាន​ជំងឺ​ឫស​ដូង​បាត​ថែម​ទៀត​ផង​។ ស្រីៗ​យើង​គប្បី​បន្ធូរ​​សម្ពាធ​តាម​ដែល​អាច​ធ្វើ​ទៅ​បាន​ ដើម្បី​ឲ្យ​ចរន្ត​ទឹក​នោម​របស់​យើង​ហូរ​ចេញ​តាម​ល្បឿន​ធម្មតា​​។ ៣. ​នោម​ប្រញាប់ប្រញាល់​ ​​​​​​​ទោះ​បី​ជា​យើង​មិន​មាន​ពេល​ច្រើន​ ប៉ុន្តែ យើង​មិន​គួរ​ប្រញាប់ប្រញាល់​ ខណៈ​ពេល​ប្រើប្រាស់​បង្គន់​​ឡើយ​។​ ការ​នោម​ប្រញាប់​ពេក នឹង​​ធ្វើ​ឲ្យ​​​ប្លោក​នោម​​មិន​ទំនេរ​ ដែល​អាច​ឈាន​ដល់​ការ​លេច​ធ្លាយ​នោម​ ឬ​កើត​មាន​​បញ្ហា​ផ្សេង​ៗ​។​ ជំនួស​មក​វិញ​ យើង​​គួរ​តែ​ចំណាយ​ពេល​​ឲ្យ​បាន​គ្រប់គ្រាន់​នៅ​រាល់​ពេល​ប្រើប្រាស់​បន្ទប់​ទឹក​​។ ៤. ​ប្រឹង​ទប់​នោម​យូរ​​ ​ជាមួយ​គ្នា​នេះ​ដែរ​ ការ​​មិន​អើពើ​នឹង​​ការ​ឈឺ​នោម​ អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​សុខភាព​ប្លោកនោម​របស់​យើង​ ក៏​ដូចជា​ធ្វើ​ឲ្យ​មុខងារ​ធម្មតា​​ថយ​ចុះ​។​ ប្រសិនបើ​យើង​ចង់​នោម​ ប៉ុន្តែ​យើង​ព្យាយាម​​ទប់​វា​រយៈពេល​យូរ​ម៉ោង​ (៥​ម៉ោង​ ឬ​ច្រើន​ជាង​នេះ​) យើង​អាច​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ខួរ​ក្បាល​ចុះ​ខ្សោយ​​ក្នុង​ការ​​ទទួល​ដំណឹង​នៅ​ពេល​ដែល​ផ្លោក​នោម​ពេញ​ […]

បញ្ហាប្រព័ន្ធទឹកនោមផ្សេងទៀត

ប្រព័ន្ធ​ទឹក​នោម​​​​មាន​តម្រង​នោម​ និង​​ប្លោក​នោម​ រួម​ទាំង​បំពង់​បង្ហូរ​នោម ​ និង​​បង្ហួរ​នោម​។​ ​វា​មាន​មុខងារ​ច្រើន​ ដូចជា​បញ្ចេញ​ជាតិ​ពុល​ពី​រាង​កាយ​ ​រក្សា​បរិមាណ​ជាតិ​ទឹក​ក្នុង​រាងកាយ​ និង​តុល្យភាព​អាស៊ីដ​ កំណត់​កម្រិត​អេឡិចត្រូលីត​ ព្រម​ទាំង​​បញ្ចេញ​អ័រម៉ូន​សំខាន់​ៗ​មួយ​ចំនួន​។​ ពិត​ណាស់​ ការ​ធ្វើ​លំហាត់​ប្រាណ​ជះ​​​ឥទ្ធិពល​​​​​ដល់​​ប្រព័ន្ធ​ទឹក​នោម​តាម​វិធី​ទាំង​នេះ​។ ១. លំហូរ​ឈាម​ទៅ​កាន់​តម្រង​នោម​ នៅ​ពេល​ដែល​យើង​ហាត់​ប្រាណ​ លំហូរ​ឈាម​ទៅ​កាន់​តម្រង​នោម​នឹង​ថយ​ចុះ​ ដោយ​សារ​តែ​ការ​កើន​ឡើង​នៃ​សកម្មភាព​របស់​ប្រព័ន្ធ​សរសៃ​ប្រសាទ​ស្វយ័ត។​ ការ​កាត់​បន្ថយ​លំហូរ​ឈាម​នេះ​ គឺ​ចាំបាច់​ក្នុង​ការ​រក្សា​សម្ពាធ​ឈាម​ នៅ​ពេល​ដែល​សរសៃ​ឈាម​រីក​រាលដាល​នៅ​ក្នុង​សាច់​ដុំ​​កំពុង​ដំណើរ​ការ​។​ ដោយ​សារ​តែ​ការ​ធ្លាក់​ចុះ​នៃ​លំហូរ​ឈាម​នេះ​ បរិមាណ​សារធាតុ​រាវ​ត្រូវ​បាន​ច្រោះ​ដោយ​តម្រង​នោម​ក៏​ត្រូវ​បាន​កាត់​បន្ថយ​អំឡុង​ពេល​ធ្វើ​លំហាត់​ប្រាណ​ពី​កម្រិត​មធ្យម​ទៅ​ខ្លាំង​ ដែល​ជា​លទ្ធផល​ វា​ធ្វើ​ឲ្យ​ការ​ផលិត​ទឹក​នោម​ថយ​ចុះ​។ ២. រក្សារ​ សូដ្យូម​ និង​តុល្យភាព​អង្គធាតុ​រាវ​ ជា​មួយ​គ្នា​នេះ​ដែរ​ យើង​អាច​បាត់បង់​បរិមាណ​សារធាតុ​រាវ​សំខាន់​ៗ​ ដូចជា​សូដ្យូម​មួយ​ចំនួន​​ទៅ​ក្នុង​ញើស​ ​ពេល​​យើង​ធ្វើ​លំហាត់​ប្រាណ​។​ ដើម្បី​រក្សា​លំនឹង​សារធាតុ​រាវពេល​យើង​ហាត់​ប្រាណ​​ ​តម្រង​នោម​បាន​រក្សា​ជាតិ​សូដ្យូម​ និង​​ស្រូប​យក​ជាតិ​ទឹក​ម្ដង​ទៀត​ ​ដែល​​រួម​ចំណែក​ដល់​ការ​កាត់​បន្ថយ​ការ​ផលិត​ទឹក​នោម​។ ទោះ​បី​ជា​បរិមាណ​សារធាតុ​រាវ​​ដែល​បាន​បម្រុង​ទុក​តាម​វិធី​នេះ​​ ​អំឡុង​ពេល​ធ្វើ​លំហាត់​ប្រាណ​មាន​ចំនួន​តិចតួច​ បើ​ប្រៀបធៀប​ទៅ​នឹង​បរិមាណ​ដែល​យើង​បែក​ញើស​ ប៉ុន្តែ​តម្រង​នោម​នៅ​តែ​បន្ត​រក្សា​ជាតិ​សូដ្យូម​រយៈពេល​ច្រើន​ម៉ោង​ ឬ​ច្រើន​ថ្ងៃ​ បន្ទាប់​ពី​ការ​ធ្វើ​លំហាត់​ប្រាណ​ខ្លាំង​ក្លា​ ដើម្បី​ស្តា​​កម្រិត​ធម្មតា​វិញ​​។ ៣. ផល​ប៉ះពាល់​អ័រម៉ូន​លើ​តម្រង​នោម​ អ័រម៉ូន​សំខាន់​មួយ​ដែល​ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ការ​រក្សា​តុល្យភាព​ជាតិ​ទឹក​ ក្នុង​ពេល​ធ្វើ​លំហាត់​ប្រាណ​គឺ​អ័រម៉ូន​​Antidiuretic ឬ​ADH ដែល​បណ្ដាល​ឲ្យ​តម្រង​នោម​រក្សា​ជាតិ​សូដ្យូម​។​ ADH​ក៏​បណ្ដាល​ឲ្យ​ទឹក​នោម​ប្រមូលផ្ដុំ​កាន់​តែ​ច្រើន​។​ អ័រម៉ូនAldosteron និង​Angiotensin II ​ទទួល​ខុសត្រូវ​ក្នុង​ការ​ស្តា​តម្រង​នោម​​អេឡិចត្រូលីត​ធម្មតា​បន្ទាប់​ពី​ធ្វើ​លំហាត់​ប្រាណ។​ ​Angiotensin II​នឹង​ធ្វើ​ការ​កំណត់​តុល្យភាព​នៃ​​ជាតិ​សូដ្យូម​ ដែល​ត្រូវ​បាន​ផលិត​ចេញ​ពី​រីទីន​ ​ជា​អ័រម៉ូន​ដែល​បញ្ចេញ​ដោយ​តម្រង​នោម​ដើម្បី​ឆ្លើយ​តប​ទៅ​នឹង​រំញោច​នៃ​ប្រព័ន្ធ​សរសៃ​ប្រសាទ​ស្វយ័ត​ ​នៅ​អំឡុង​ពេល​ធ្វើ​លំហាត់​ប្រាណ​។ ៤. ផល​ប៉ះពាល់​ដទៃ​ទៀត​នៃ​ការ​ធ្វើ​លំហាត់​ប្រាណ​លើ​​តម្រង​​នោម​ អំឡុង​ពេល​​ធ្វើ​លំហាត់​​ប្រាណ​ […]

បញ្ហាប្រព័ន្ធទឹកនោមផ្សេងទៀត

​ជាទូទៅ​ ទឹក​នោម​មាន​ពណ៌​លឿង​ស្រាល​ ដោយ​សារ​តែ​​ជាតិ​​ពណ៌​ម្យ៉ាង​ឈ្មោះ​ថា Urochrome ហើយ​​ពណ៌​ទឹក​នោម​ធម្មតា​គឺ​មាន​​ភាព​​​ខុសៗ​គ្នា​​ចំពោះ​មនុស្ស​ម្នាក់​ៗ​ ​អាស្រ័យ​លើ​បរិមាណ​នៃ​​ទឹក​ដែល​យើង​ញ៉ាំ។ ជា​មួយ​គ្នា​នេះ​ដែរ​​ ជាតិ​ពណ៌​ និង​សមាសធាតុ​ផ្សំ​ដទៃ​ទៀត​នៅ​ក្នុង​អាហារ​ ព្រម​ទាំង​​ថ្នាំ​ ក៏​អាច​​ផ្លាស់​ប្តូរ​ពណ៌​ទឹក​នោម​របស់​យើង​ឲ្យ​ទៅ​ជា​ពណ៌​ផ្សេង​​បាន​ផង​​ដែរ​​។ យ៉ាង​ណា​មិញ ​ប្រសិនបើ​​ទឹក​នោម​មាន​ពណ៌​​ខុស​ប្រក្រតី​ វា​​អាច​បង្ហាញ​ពី​សញ្ញា​នៃ​ជំងឺ​មួយ​ចំនួន​​ដែល​យើង​​មិន​ធ្លាប់​ដឹង​។ ១.ពណ៌លឿង​ចាស់ ទឹក​នោម​ផ្ទុក​ទៅ​ដោយ​ទឹក​ និង​​​កាក​សំណល់​ ដែល​តម្រង​នោម​យើង​បាន​ច្រោះ​ចេញ​ពី​ឈាម​​។ ប្រសិន​បើ​ទឹក​នោម​មាន​ពណ៌​លឿង​ចាស់​ វា​អាច​បង្ហា​ញ​ថា យើង​ញ៉ាំ​ទឹក​មិន​គ្រប់​គ្រាន់​ និង​មាន​​កាក​សំណល់​ច្រើន​ជាង​ធម្មតា​​។​ ២. ពណ៌​​ក្រហម ទឹក​នោម​ពណ៌​ក្រហម​ ​អាច​ប្រែប្រួល​ពី​ពណ៌​ផ្កាឈូក​ទៅ​ជា​ពណ៌​ក្រហម​ចាស់​។ យើង​អាច​ដឹង​បាន​ថា​យើង​មាន​រោគ​សញ្ញា​នោម​ឈាម​ឬ​អត់​នោះ​​ ​តាម​រយៈ​​ការ​ធ្វើ​តេស្ត​ដ៏​សាមញ្ញ​មួយ​។ តាម​ពិត​ទៅ​ ទឹក​នោម​ក៏​អាច​ប្តូរ​ទៅ​ជា​ពណ៌​ក្រហម​ដែរ​​ នៅ​ពេល​ដែល​វា​មាន​ផ្ទុក​មីយ៉ូក្លូប៊ីន (Myoglobin) ដែល​ជា​​ប្រភេទ​ប្រូតេអ៊ីន​​ភ្ជាប់​អុកស៊ីសែន​​នៅ​ក្នុង​កោសិកា​សាច់ដុំ។ ​មួយ​វិញ​ទៀត​ វា​អាច​ជា​សញ្ញា​បញ្ជាក់​អំពី​បញ្ហា​មួយ​ចំនួន​ ដែល​ប៉ះពាល់​ដល់​ប្រព័ន្ធ​ទឹក​នោម​​ផង​ដែរ​ ដូចជា​គ្រួស​តម្រង​នោម​ ការ​ឆ្លង​មេរោគ​​នៅ​ប្លោក​នោម​ ឬ​មហារីក​ប្លោក​នោម​ជាដើម​។​ ដូច​គ្នា​នេះ​ដែរ​ ការ​ធ្វើ​លំហាត់​ប្រាណ​ធ្ងន់ធ្ងរ​ ក៏​អាច​បណ្ដាល​ឲ្យ​​ទឹក​នោម​មាន​ពណ៌​ក្រហម​ផង​ដែរ​ ដោយ​សារ​តែ​កោសិកា​សាច់​ដុំ​បាក់បែក​ ហើយ​បញ្ចេញ​នូវ​មីយ៉ូក្លូប៊ីន​ក្នុង​បរិមាណ​សម​ល្មម​​មួយ​។​ កត្តាជំងឺ​ស្លេកស្លាំង​  និង​ជំងឺតាឡាសេមៀ​  ក៏​អាច​បង្ក​ទៅ​​ជា​រោគ​​នោម​​ឈាម​​ដូច​គ្នា​ដែរ​។ ៣. ពណ៌​ត្នោត​ ឬ​ខ្មៅ នៅ​ពេល​ខ្លះ​ សារធាតុ​ប៊ីលីរូប៊ីន​ក្នុង​ទឹក​ប្រម៉ាត់​បង្ក​ឡើង​នៅ​ក្នុង​ឈាម​ ពីព្រោះ​តែ​ជំងឺ​ថ្លើម​ ដូចជា​ជំងឺ​រលាក​ថ្លើម​ ​រោគ​ក្រិន​ថ្លើម​ ឬ​ដុំ​សាច់​ជាដើម​។ ​នៅ​ក្នុង​ករណី​ដែល​ប៊ីលីរូប៊ីន​ក្នុង​ទឹកប្រម៉ាត់​​នេះ​ ជ្រាប​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ទឹក​នោម​ វា​នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ទឹក​នោម​មាន​ពណ៌​ត្នោត​។ រីឯ​ជំងឺ​មហារីក​ស្បែក​ដ៏​គ្រោះថ្នាក់​មួយ​ប្រភេទ […]

បញ្ហាប្រព័ន្ធទឹកនោមផ្សេងទៀត

ដោយ​សារ​តែ​ការ​មមាញឹក​ខ្លាំង​ជាមួយ​នឹង​ការងារ​ ឬ​ការ​សិក្សា​ ទើប​ធ្វើ​ឲ្យ​អ្នក​ខ្លះ​ខំ​ទប់​នោម​មិន​ហ៊ាន​ទៅ​បន្ទប់ទឹក​។​​ មួយ​វិញ​ទៀត​ សម្រាប់​អ្នក​ដែល​ចូលចិត្ត​ធ្វើ​ដំណើរ​ផ្លូវ​ឆ្ងាយ​ ក៏​តែងតែ​ជួប​ប្រទះ​នូវ​ការ​ទ្រាំ​​ទប់​នោម​ រហូត​ដល់​​ដល់​កន្លែង​ដែល​មាន​បន្ទប់​ទឹក​សមរម្យ​ផង​ដែរ​។ ពិត​ណាស់ បើ​យើង​ទប់​នោម​ម្ដងម្កាល​ វា​មិន​សូវ​ចោទ​ជា​បញ្ហា​ប៉ុន្មាន​ទេ​ ប៉ុន្តែ​បើ​យើង​ធ្វើ​រឿង​នេះ​ឲ្យ​ក្លាយ​ជា​ទម្លាប់​ ​យើង​នឹង​ប្រឈម​មុខ​ផល​វិបាក​ជាច្រើន​ ដែល​នឹង​​កើត​​មាន​​នៅ​ពេល​ក្រោយ​។​ ទោះ​បី​ជា​មិន​មាន​ការ​កំណត់​ជាក់លាក់​ ថា​មនុស្ស​យើង​អាច​ទប់​នោម​បាន​ប៉ុន្មាន​ម៉ោង​ក៏​ពិតមែន​ តែ​ប្រសិនបើ​យើង​នៅ​តែ​​បន្ត​ទប់​នោម​ក្នុង​រយៈពេល​យូរ​ យើង​អាច​នឹង​ជួប​ប្រទះ​ផលវិបាក​ដូច​ខាង​ក្រោម​នេះ​។ ១. ការឈឺចាប់ អ្នក​ដែល​ទម្លាប់​ទប់​នោម​ អាច​មាន​អារម្មណ៍​ឈឺចាប់​នៅ​ប្លោក​នោម​ និង​តម្រង​នោម​។ ​អាការៈ​នេះ​កើត​ឡើង​ដោយ​សារ​តែ​សាច់ដុំ​​ផ្នែក​ខ្លះ​នៅ​រមូល​ចូល​គ្នា​ នៅ​ពេល​ដែល​យើង​នោម​ ដែល​អាច​​បណ្ដាល​ឲ្យ​កើត​មាន​នូវ​អាការៈ​​រមួល​ក្រពើ​ផង​ដែរ​​។ ២. ការ​បង្ក​រោគ​ផ្លូវ​ទឹក​នោម ក្នុង​ករណី​ខ្លះ​ ការ​ទប់​នោម​យូរ​ម៉ោង​អាច​បង្ក​​ឲ្យ​មាន​បាក់តេរី​កាន់​តែ​ច្រើន​ឡើង​ ដែល​នាំ​ឲ្យ​កើត​មាន​​ការ​បង្ក​រោគ​នៅ​ផ្លូវ​ទឹក​នោម​ ។ ម្យ៉ាង​វិញ​ទៀត​ ចំពោះ​អ្នក​ដែល​ញ៉ាំ​ទឹក​មិន​គ្រប់គ្រាន់​ ក៏​អាច​កើត​មាន​បញ្ហា​នេះ​ដែរ​ ពីព្រោះ​ប្លោក​នោម​​​មិន​បាន​បញ្ជូន​សញ្ញា​ដល់​រាងកាយ​ឲ្យ​នោម​​នៅ​ក្នុង​កម្រិត​មួយ​សមស្រប​។ ​ចំណុច​នេះ​ហើយ​ វា​ធ្វើ​ឲ្យ​បាក់តេរី​សាយភាយ​នៅ​ប្រព័ន្ធ​ទឹក​នោម​ ដែល​បណ្ដាល​ឲ្យ​ក្លាយ​ទៅ​ជា​ការ​បង្ក​រោគ​។ រោគសញ្ញា​នៃ​ការ​បង្ក​រោគ​ផ្លូវ​ទឹកនោម​មាន​៖ ក្រហាយ​ ឬ​មាន​អារម្មណ៍​ផ្សា​នៅ​ពេល​នោម​ ​មាន​អារម្មណ៍​ឈឺចាប់​នៅ​ឆ្អឹង​អាង​ត្រគាក ឬ​ពោះ​ខាងក្រោម ឈឺ​នោម​ញឹកញាប់​ នោម​មាន​ក្លិន​ខ្លាំង​ ​មាន​ពពុះ​ និង​គ្មាន​ពណ៌​ នោម​ឈាម​​​ ​​​​​​​​​៣. ខូច​សាច់ដុំ​អាង​ត្រគាក ​នៅ​ពេល​ដែល​យើង​ទប់​នោម​ជា​ញឹក​ញាប់​ វា​អាច​ផ្ដល់​ផល​ប៉ះពាល់​ដល់​សាច់ដុំ​អាង​ត្រគាក​។​ ​ដោយ​ឡែក​ សាច់ដុំ​​មួយ​ក្នុង​ចំណោម​សាច់ដុំ​ទាំងនោះ​ គឺ​សាច់ដុំ​ខ្ជឹប​នៅ​បង្ហួរនោម​ ដែល​ទប់​ទឹក​នោម​មិន​ឲ្យ​ចេញ​ក្រៅ។ ការ​ខូចខាត​ត្រង់​សាច់ដុំ​នេះ​ នឹង​បណ្ដាល​ឲ្យ​​យើង​​ស្ទះ​នោម​។ ៤.​ រីក​ប្លោកនោម ការ​ទប់​នោម​ជា​ប្រចាំ​ រយៈពេល​យូរ​នឹង​បណ្ដាល​ឲ្យ​​​ប្លោក​នោម​រីក​មាឌ​។​ កត្តា​នេះ​ នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​ប្លោក​នោម​មាន​​ការ​លំបាក​ […]

បញ្ហាប្រព័ន្ធទឹកនោមផ្សេងទៀត

ការ​ទៅ​នោម​ញឹក​ញាប់​អាច​មក​ពី​យើង​ផឹក​ទឹក ឬ​ភេសជ្ជៈ​ផ្សេងៗ​ច្រើន​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ។ យ៉ាង​ណា​ក៏​មាន​មូល​ហេតុ​ផ្សេងៗ​មួយ​ចំនួន​ទៀត​ដែរ នាំ​ឲ្យ​យើង​ចេះ​តែ​ចង់​ទៅ​បន្ទប់​ទឹក។ ជា​ធម្មតា​ យើង​អាច​បត់ជើង​តូច​ប្រហែល​ប្រាំបី​ដង​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ​ រាប់​ពី​ពេល​យើង​ភ្ញាក់​ពី​គេង ដល់​ពេល​យើង​ចូល​គេង​វិញ​។ បើ​គ្នា​យើង​ផឹក​ទឹក​តិច​ជាង​ពី​រលីត្រ​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ​ យើងអាច​បត់ជើង​តូច​តិច​ជាង​ប្រាំបី​ដង ឬ​ត្រឹម​បួន​ដង​​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ ដែល​ការណ៍​នេះ​អាច​ថា​យើង​ខ្វះ​ជាតិ​ទឹក​ក្នុង​ខ្លួន​ហើយ។ ដូច​គ្នា​ដែរ​បើ​យើង​ផឹក​ទឹ​ក​គ្រប់​គ្រាន់ យើង​ទំនងជា​អាច​ត្រូវ​បត់ជើង​តូច​ប្រហែលជា​ប្រាំ​បីដង​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ ឬ​អាច​លើស​នេះ​ដែរ​បើ​យើង​ផឹក​ភេសជ្ជៈ​ផ្សេងៗ​ថែម​ទៀត​។ ចុះ​បើ​យើង​បត់​ជើង​ច្រើន​ជាង​ប្រាំ​បី​ដង​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ អាច​មកពី​កត្តា​ផ្សេង​ទៀត​ទេ? ១. ផឹក​ជាតិ​កាហ្វេ​អ៊ីន​ច្រើន​ពេក​ ជាតិ​កាហ្វេ​អ៊ីន​មាន​នៅ​ក្នុង​កាហ្វេ តែ និង​ភេសជ្ជៈ​ផ្អែម​មួយ​ចំនួន​ទៀត ដែល​សុទ្ធ​តែ​អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​បត់​ជើង​តូច​​ញឹក​ញាប់។ ការ​សិក្សា​មួយ​ធ្វើ​ឡើង​កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០១៣ បាន​រក​ឃើញ​ថា​ ស្រ្តី​ដែល​ផឹក​កាហ្វេ​បី​ពែង​ ឬច្រើន​ជាង​នេះ​​ក្នុង​មួយ​ថ្ងៃ មាន​ប្រហែលជា​៧០​ភាគរយ​នៃ​អ្នក​ចូល​រួម​ការ​សិក្សា​មាន​អាការៈ​បត់​ជើង​តូច​ញឹក​ញាប់​ជាង​អ្នក​ដែល​មិន​ផឹក​ច្រើន​បែប​នេះ​។ ដូច​នេះ​ហើយ​ បើ​យើង​សង្កេត​ឃើញ​ថា​ពេល​ផឹក​កាហ្វេ​ច្រើន​នាំ​ឲ្យ​យើង​ចង់​បត់​ជើង​តូច​ញឹក​ញាប់ យើង​គួរ​បន្ថយ​បរិមាណ​កាហ្វេ​ដែល​ត្រូវ​ផឹក​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​ហើយ​។​ ក្រៅពី​កាហ្វេ មាន​ស្រាបៀរ និង​ស្រា ក៏​ជា​ហេតុ​ធ្វើ​ឲ្យ​យើង​នោ​ម​ញឹក​ផង​ដែរ​។​ ២. ឆ្លង​រោគ​នៅ​ផ្លូវ​ទឹក​នោម​ ការ​ឆ្លង​រោគ​នៅ​ផ្លូវ​ទឹក​នោម​ គឺ​មាន​ការ​ឈឺ​ចាប់ ហើយ​វា​បង្ក​ដោយ​បាក់តេរី​ឆ្លង​ចូល​ទៅ​ក្នុង​ប្លោក​នោម​របស់​យើង​។ បើ​យើង​មាន​បញ្ហា​នេះ យើង​នឹង​ចង់តែ​ទៅ​នោម ទោះ​ទើប​តែ​នោម​ហើយ​ក៏​ដោយ ហើយ​ពេល​ខ្លះ​យើង​អាច​មាន​អារម្មណ៍​ថា​ក្រហាយ​ពេល​នោម​ទៀត​ផង​។ បើ​មាន​អាការៈ​បែប​នេះ​គ្នា​យើង​គួរ​ជួប​ពិគ្រោះ​ជាមួយ​គ្រូពេទ្យ​ហើយ។​ ៣. សាច់​ដុំ​អាង​ត្រគាក​ខ្សោយ​ សាច់​ដុំ​អាង​ត្រគាក​របស់​យើង​ជួយ​ទ្រ​ទ្រង់​សរីរាង្គ​ប្រ​ព័ន្ធ​ទឹកនោម​ជាច្រើន​ រួម​ទាំង​ប្លោក​នោម​ផង​ដែរ។ ប៉ុន្តែ​ បើ​សាច់​ដុំ​នេះ​ចុះ​ខ្សោយ អាច​ធ្វើ​ឲ្យ​សរីរាង្គ​ខ្លះ​ភ្លាត់​ចេញ​ពី​កន្លែង​ដើម​បន្តិច​ ហើយ​នាំ​ឲ្យ​យើង​ត្រូវ​បត់ជើង​តូច​ញឹក​ញាប់។ ការ​ភ្លាត់​ចេញ​នេះ​អាច​មក​ពី​កត្តា​ច្រើន​យ៉ាង ដូច​ជា​យើង​សម្រាល​កូន​តាម​ធម្មជាតិ ក៏​ដូច​ជា​វ័យ​កាន់​តែ​ច្រើន​ជា​ដើម​។​ ៤. ប្លោក​នោម​ធ្វើការ​ខ្លាំង​ពេក ស្រ្តី​ប្រ​ហែល​១៥​ភាគ​រយ​អាច​មាន​បញ្ហា​ផ្លោក​នោម​ធ្វើ​ការ​ខ្លាំង​ពេក ដែល​ការណ៍​នេះ​​នាំ​ឲ្យ​ស្រី​​ៗ​ត្រូវ​ទៅ​បត់ជើង​តូច​ញឹក​ញាប់។ បញ្ហា​នេះ​អាច​កើត​មាន​លើ​ស្រ្តី​គ្រប់​វ័យ តែ​វា​ទំនងជា​កើត​មាន​ច្រើន​លើ​ស្រ្តី​វ័យ​ចំណាស់ និង​ក្រោយ​ពេល​អស់​រដូវ ដោយ​សារ​ជាលិកា​ផ្លោក​នោម​មាន​ការ​រំខាន ព្រោះ​ខ្វះ​អ័រម៉ូន​អឺស្រ្តូហ្សែន​។ ពេលណា​ត្រូវ​ទៅ​ជួប​ពេទ្យ? ប្រសិន​បើ​យើង​ឃើញ​ថា ក្រោយ​ពី​កាត់​បន្ថយ​ការ​ញ៉ាំ​កាហ្វេ​ហើយ […]

បញ្ហាប្រព័ន្ធទឹកនោមផ្សេងទៀត

១- អ្វី​ជា​តេស្ត​បង្ករោគ​លើ​ផ្លូវ​ទឹក​នោម​នៅផ្ទះ? ប្រព័ន្ធ​ទឹក​នោម​ផ្សំ​ឡើង​ដោយ​តម្រង​នោម ​ប្លោក​នោម​ បំពង់​ទឹក​នោម ​និង​បង្ហួរ​នោម។ ជា​ធម្មតា​ទឹក​នោម​មាន​ក្នុង​ប្លោក​នោម​ គ្មាន​មេរោគ​ ដូចជា​ បាក់តេរី​ ឬ​ផ្សិត​នោះ​ទេ​ ប៉ុន្តែ​បាក់តេរី​អាច​ជ្រាប​ចូលក្នុង​ប្រព័ន្ធ​ទឹក​នោម​បាន​តាម​រយៈ​បង្ហួរ​នោម។ ករណី​បង្ក​រោគ​លើ​ផ្លូវ​ទឹក​នោម ​ច្រើន​កើត​ឡើង​លើ​ស្ត្រី​ និង​ក្មេង​ស្រី​ជាង​បុរស​ ដោយសារ​បង្ហួរ​នោម​ស្ត្រីខ្លី និង​នៅ​ជិត​រន្ធ​គូទ អាច​ឲ្យ​បាក់តេរីក្នុង​ពោះវៀន​ឆ្លង​កាត់​បាន​យ៉ាង​ងាយ​ទៅ​តាម​ផ្លូវ​ទឹក​នោម។ ចំណែក​ប្រុសៗ​វិញ មាន​សារធាតុ​​ប្រឆាំង​បាក់តេរី​ក្នុង​ក្រពេញ​ប្រូស្តាត​ ជួយ​កាត់​បន្ថយ​ហានិភ័យ​ចម្លង​រោគ។ ភាគ​ច្រើន​ការ​បង្ក​រោគ​លើ​ផ្លូវ​ទឹក​នោម ​អាច​ព្យាបាល​បាន​​ជាមួយ​ពពួក​ថ្នាំ​ផ្សះ​ ប៉ុន្តែ​ករណី​ឆ្លង​មេរោគ ទុក​ចោល​មិន​ព្យាបាល​ អាច​សាយភាយ​មេរោគ​ទៅ​ដល់​តម្រង​នោម ​បង្ក​ឲ្យ​មាន​បញ្ហា​ធ្ងន់ធ្ងរ។ បើ​​ធ្វើ​តេស្ត​រក​មេរោគ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ ត្រូវ​ប្រាកដ​ថា​គ្រូពេទ្យ​ដឹង​លទ្ធផលខុស​ប្រក្រតី​ ដើម្បី​បង្ការ​បញ្ហា​ធ្ងន់ធ្ងរ​កុំ​ឲ្យ​កើត​មាន។ ២- ហេតុ​អ្វី​ត្រូវ​ធ្វើ​តេស្ត​នេះ? ធ្វើ​តេស្ត​រក​ការ​បង្ក​រោគ​លើ​ផ្លូវ​ទឹកនោម​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ​ត្រូវ​ធ្វើ​ឡើង​ក្រោម​ការ​តាម​ដាន​របស់​គ្រូពេទ្យ​ក្នុង​ករណី​មួយ​ចំនួន​ដូចជា៖ – ឧស្សាហ៍​មាន​ការ​បង្ក​រោគ​លើ​ផ្លូវ​ទឹក​មូត្រ​ញឹកញាប់។ ករណី​ខ្លះ ​អាច​បង្កើន​ហានិភ័យ​ឆ្លងរោគលើ​ផ្លូវ​ទឹកនោម​បាន​ដែរ ជាក់ស្តែង​ពេល​កំពុង​មាន​គភ៌​ មាន​ជំងឺ​ទឹក​នោម​ផ្អែម​ ឬ​លក្ខខណ្ឌ​ណា​មួយ​ប៉ះពាល់​ចរន្ត​​ទឹក​នោម ​ដូចជា​ក្រួស​ក្នុង​តម្រង​នោម​​ ដាច់​សរសៃ​ឈាម​ខួរ​ក្បាល ​ឬ​របួស​ឆ្អឹង​កង​ខ្នង​ជា​ដើម។ សម្រាប់​មនុស្ស​ពេញវ័យ ​បង្ក​រោគ​លើ​ផ្លូវ​ទឹក​នោម​រ​ច្រើន​ បង្ក​រោគ​សញ្ញា​ដូចជា​ឈឺ​ ឬ​ក្រហាយ​ពេល​នោម​ ឧស្សាហ៍​នោម​ ឬ​សុខៗ​ស្រាប់​តែ​មាន​អារម្មណ៍​ចង់​នោម។ ករណី​នេះ​មនុស្ស​ចាស់​ និង​ក្មេង​តូចៗ​ គួរ​តែ​ទៅ​ជួប​គ្រូពេទ្យ​ជា​បន្ទាន់។ – ពិនិត្យ​តាមដាន​ស្ថាន​ភាព​ជំងឺ​ក្រោយ​ទទួល​ព្យាបាល ​ក្នុង​ករណី​​កំពុង​ព្យាបាល​ការ​បង្ក​រោគ​លើ​ផ្លូវ​ទឹក​នោម​ ក៏​អាច​​ធ្វើ​តេស្ត​ទឹក​នោម​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ​ដើម្បី​ដឹងថា​ថ្នាំ​ផ្សះ​យើង​លេប​ជួយ​ព្យាបាល​ការ​បង្ក​រោគ​បាន ឬ​អត់។ បើ​ឧស្សាហ៍​មាន​ការ​បង្ក​រោគ​​ញឹកញាប់ ​អាច​ធ្វើ​តេស្ត​ដោយ​ ខ្លួន​ឯង។ – […]

x