បើរវល់ ហើយចង់រក្សាអត្ថបទទុកអានពេលក្រោយច្រើនប៉ុណ្ណាក៏បាន គ្រាន់តែ Login ហើយចូលទៅកាន់ សុខភាពខ្ញុំ ឥឡូវនេះ!

មាតិកា

រង្វាស់សុខភាព

ចែករំលែក

នៅសុខៗម៉េចបានជាប្រព័ន្ធភាពស៊ាំប្រឆាំងខ្លួនឯង? អ្នកណាខ្លះងាយរងគ្រោះ?

ប្រព័ន្ធភាពស៊ាំមាននាទីជួយការពាររាងកាយប្រឆាំងការបង្ករោគផ្សេងៗ ប៉ុន្តែពេលប្រព័ន្ធភាពស៊ាំមានការភ័ន្តច្រឡំបង្កើតប្រូតេអ៊ីនទៅជាអង់ទីករដើម្បីប្រឆាំងរាងកាយខ្លួនឯង ពេលនោះយើងចាត់ទុកវាជាជំងឺ ហើយសរីរាង្គប៉ះពាល់ញឹកញាប់បំផុតពីជំងឺនេះមានសន្លាក់ និងស្បែក។ តើហេតុអ្វីទើបមានបញ្ហានេះ?

ជំងឺប្រព័ន្ធភាពស៊ាំប្រឆាំងនឹងខ្លួនឯង ពេលខ្លះប៉ះពាល់លើសរីរាង្គតែមួយមុខប៉ុណ្ណោះ ដូចជាអ្នកកើតជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទ១ អាចប៉ះពាល់លំពែង ប៉ុន្តែមានមួយប្រភេទទៀត ប៉ះពាល់ស្ទើរគ្រប់សរីរាង្គទាំងអស់ហៅថាជំងឺ Lupus ( Systemic Lupus Erythematosus ឬ Lupus) ខណៈប្រភេទនៃជំងឺទាំងនេះមានដូចជា៖

ជំងឺរលាកសន្លាក់( Rheumatoid arthritis )

ដោយសារអង់ទីករទៅប្រឆាំងផ្ទាល់លើសន្លាក់ បង្កឲ្យហើមរលាក និងឈឺចាប់។ ករណីព្យាបាលពេលយឺតពេល សន្លាក់នឹងខូចខាតធ្ងន់ធ្ងរមិនអាចកែកុនបានឡើយ។

រមាស់ស្បែក

ជំងឺលូផឹស (Lupus )

ករណីនេះអង់ទីករមិនទៅប្រឆាំងលើតែកោសិកាសន្លាក់ប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងប្រឆាំងទៅនឹងសួត គ្រាប់ឈាម សរសៃប្រសាទ ក៏ដូចជាតម្រងនោមជាដើម។

កម្មវិធីពិនិត្យសុខភាពក្រពះពោះវៀនអនឡាញ

កម្មវិធីពិនិត្យជំងឺរលាកពោះវៀនរ៉ាំរ៉ៃអនឡាញ

កម្មវិធីពិនិត្យជំងឺមហារីកពោះវៀនធំអនឡាញ

កម្មវិធីពិនិត្យសុខភាពក្រពះពោះវៀនអនឡាញ

រលាកពោះវៀនរ៉ាំរ៉ៃ ( IBD )

ដោយសារប៉ះពាល់លើជាលិកាភ្នាសពោះវៀន អាការៈមួយចំនួននឹងបង្ហាញដូចជា រាកញឹកញាប់ បន្ទោរបង់មានឈាម ឧស្សាហ៍ផោម ឈឺពោះ ក្ដៅខ្លួន និងស្រកទម្ងន់។ ជំងឺក្រុណ្ហ( Crohn’s disease ) និងដំបៅពោះវៀនឧស្សាហ៍ជួបប្រទះបំផុត។

ជំងឺក្រិនសរសៃប្រសាទ ( Multiple Sclerosis )

វាធ្វើឲ្យបាត់មុខងារនៃប្រព័ន្ធប្រសាទ ធ្វើឲ្យមានរោគសញ្ញាដូចជា ឈឺចាប់ ពិការភ្នែក ខ្សោយ មិនមានលំនឹងដងខ្លួន និងគាំងសាច់ដុំជាដើម។

ជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទ ១

ប្រព័ន្ធភាពស៊ាំរាងកាយបំផ្លាញកោសិកាដែលផលិតអ័រម៉ូនអាំងស៊ុយលីននៅលើលំពែង ដែលនាំឲ្យអ្នកជំងឺប្រភេទនេះតែងតែត្រូវការចាក់អាំងស៊ុយលីនដើម្បីរស់នៅបានធម្មតា។ តាមការសិក្សាស្ត្រីអាចប្រឈមហានិភ័យកើតជំងឺនេះខ្ពស់ជាងបុរសដល់ទៅ ២ដង ព្រោះអត្រាកើតជំងឺលើស្ត្រីមានដល់ទៅ ៦,៤ភាគរយ ខណៈអត្រាកើតលើបុរសមានត្រឹម ២,៧ភាគរយ ហើយជារឿយៗស្រីៗវ័យចន្លោះពី ១៤–៤៤ ឆ្នាំប្រឈមខ្ពស់នឹងជំងឺនេះ។

អាំងស៊ុយលីន

រោគសញ្ញាឧស្សាហ៍ជួបប្រទះមាន៖

– ហត់ និងអស់កម្លាំងជាប្រចាំ

– ឈឺចុកចាប់សាច់ដុំ

– ឡើងក្រហមរោល និងហើម

– ក្ដៅខ្លួនស្ទិញៗ

– ពិបាកប្រមូលអារម្មណ៍ធ្វើការ

– ស្ពឹកៗ ព្រឺៗ ចុងដៃជើង

– ជ្រុះសក់

– រមាស់ស្បែក

យើងម្នាក់ៗអាចបង្ហាញរោគសញ្ញាខុសៗគ្នា ដូចជាអ្នករលាកពោះវៀនរ៉ាំរ៉ៃ អាច ហើមពោះ ឈឺពោះ និងរាក ជាដើម ចំណែកអ្នកទឹកនោមផ្អែមប្រភេទ១ អាច ស្រេកទឹកខ្លាំង ស្រកទម្ងន់ និងអស់កម្លាំង។

ថ្វីបើគ្មានថ្នាំព្យាបាលជំងឺនេះឲ្យជាដាច់ក៏ពិតមែន តែយើងអាចគ្រប់គ្រងស្ថានភាពជំងឺកុំឲ្យធ្ងន់ធ្ងរជាងនេះតាមរយៈ៖

– ថ្នាំបំបាត់ការឈឺចាប់

– ប្រថ្នាំមាស់ស្បែក និងថ្នាំកម្លាំងជាដើម

– ថ្នាំបន្ថយសកម្មភាពប្រព័ន្ធភាពស៊ាំ និងថ្នាំព្យាបាលបន្ទាប់បន្សំដទៃទៀតដូចជា ថ្នាំបំបាត់ហើម ជាដើម។

ដើម្បីបង្ការ និងគ្រប់គ្រងជំងឺនេះ យើងត្រូវផ្លាស់ប្តូរទម្លាប់រស់នៅ ដូចជា ហាត់ប្រាណបញ្ចេញកម្លាំងកាយច្រើន និងរបបអាហារដែលមានតុល្យភាព គឺបង្ហាញថាមានឥទ្ធិពលវិជ្ជមានទៅលើជំងឺនេះ។

អាន៖

ត្រួតពិនិត្យដោយ

វេជ្ជ. ចាន់ ស៊ីណេត

ឯកទេសសម្ភព និងរោគស្ត្រី · មន្ទីរពេទ្យបង្អែកមិត្តភាពកម្ពុជា-ចិន សែនសុខ

អត្ថបទដោយ ទូច សុខា · កែ 17/02/2022

នៅសុខៗម៉េចបានជាប្រព័ន្ធ​ភាពស៊ាំ​ប្រឆាំង​​ខ្លួន​ឯង? អ្នកណាខ្លះងាយរងគ្រោះ?

ជំងឺ​រលាក​សន្លាក់( Rheumatoid arthritis )

ជំងឺ​លូផឹស (Lupus )

រលាក​ពោះវៀន​រ៉ាំរ៉ៃ ( IBD )

ជំងឺ​ក្រិន​សរសៃ​ប្រសាទ ( Multiple Sclerosis )

ជំងឺ​ទឹក​នោម​ផ្អែម​ប្រភេទ​ ១