home

ផលវិបាក

ចំណេះដឹងទូទៅ

ផលវិបាក

ដំបៅជើងជាផលវិបាកមួយក្នុងចំណោមផលវិបាកផ្សេងទៀតរបស់ជំងឺទឹកនោមផ្អែម ហើយមិនមែនអ្នកជំងឺដែលមានដំបៅ សុទ្ធតែព្យាបាលមិនជា ត្រូវតែកាត់ជើងចេញនោះទេ។ ប្រភេទដំបៅជើងលើអ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែម បើសិនជាអ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែមមានដំបៅជើង ហើយដំបៅជើងនោះប៉ះពាល់ផ្នែកខាងក្រៅ បានន័យថា ដំបៅនោះកើតឡើងដោយការប៉ះរបស់រឹង ឬមានគ្រោះថ្នាក់អ្វីមួយ ចេញជាដំបៅ។ ដំបៅនោះអាចព្យាបាលជាធម្មតាវិញ ក្នុងករណីអ្នកជំងឺគ្រប់គ្រងជាតិស្ករក្នុងឈាមបានត្រឹមត្រូវ។ ផ្ទុយទៅវិញ បើសិនជាអ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែមកើតដំបៅជើងដោយសារស្ទះសរសៃឈាម ឬប៉ះពាល់ខ្លាំងទៅលើប្រព័ន្ធប្រសាទ ដំបៅនោះតម្រូវឲ្យមានការព្យាបាលស៊ីជម្រៅ គ្រូពេទ្យនឹងសិក្សាសរសៃឈាមដែលមកផ្គត់ផ្គង់ជើង បើសិនមិនធ្ងន់ធ្ងរ អាចព្យាបាលដំបៅជា ដោយមិនតម្រូវឲ្យកាត់ជើងនោះទេ។ អ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែមតោងមានការប្រយ័ត្ន និងត្រូវចេះថែទាំជើង ពេលខ្លះក្នុងភាសាទឹកនោមផ្អែម គេប្រើពាក្យមួយថា "ស្រលាញ់ជើងឲ្យដូចកែវភ្នែក" អ្នកជំងឺត្រូវចេះថែទាំជើង ត្រូវពាក់ស្រោមជើងទោះបីជាដើរនៅក្នុងផ្ទះ ចេញក្រៅផ្ទះត្រូវពាក់ស្បែកជើងឲ្យត្រឹមត្រូវ មិនតឹងពេក រលុងពេក ឬក៏រឹងពេក ហើយត្រូវពិនិត្យមើលស្បែកជើង តើមានដុំថ្ម ដុំក្រួស ឬសារធាតុមុតស្រួចណាមួយចូលក្នុងស្បែកជើង ឬអត់? ត្រូវសម្អាតជើងឲ្យបានទៀងទាត់ បើមានរលាក ឬចេញជាដំបៅត្រូវប្រញាប់ទៅជួបគ្រូពេទ្យជំនាញ។ ចំពោះអ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែមដែលចេញជាដំបៅជើង ឈានចូលដល់កាត់ជើង ច្រើនតែមានអ្នកជំងឺផ្អែមរយៈពេលយូរ អាច ១៥ ឬ២០ឆ្នាំ គ្រប់គ្រងជាតិស្ករក្នុងឈាមមិនបានល្អ ឬមានជំងឺពាក់ព័ន្ធផ្សេងៗទៀត ដូចជា លើសជាតិខ្លាញ់ លើសសម្ពាធឈាម ឬក៏ខ្សោយតម្រងនោម កត្តារួមផ្សំទាំងអស់នេះ ធ្វើឲ្យដំបៅជើងមានលក្ខណៈធ្ងន់ធ្ងរ គ្រូពេទ្យមិនអាចជួយបាន ឈានដល់ការកាត់ជើង។ មូលហេតុអ្នកជំងឺទឹកនោមងាយមានដំបៅជើង ចំពោះមូលហេតុនាំឲ្យអ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែមងាយកើតដំបៅជើង មាន ២ សំខាន់ ទី១ […]

x